Over de duivel en dooie mussen

"Ooooowwwww..... oooowww.... oe, oe, oe!!!!!

*geconcentreerde stilte*

Aaaaahhhh..... tjonge, das een opluchting zeg! Ik moest toch nodig, dat wil je niet weten! Poe he. Die verbouwing duurt wat langer dan verwacht, echt efficient zijn ze niet hoor, die Polen. Nee, het vrouwtje wil me ook binnenlaten, ik stink te veel zegt ze. Huh... nou vraag ik je! Ik moet toch ergens mijn behoefte doen. Nou ja, dan hier maar weer.

Hoe bedoel je: Niet hier poepen? Huisje inrichten, verhuizen, komt nu niet uit??!!

Nou wordt ie mooi! Luister, we mogen dan wel vriendjes zijn geworden de afgelopen tijd, maar onthouden we wel even dat jij de armzalige sterveling bent en ik de koning van de onderwereld! Dus als ik hier wil schijten, dan schijt ik hier! En daarmee BASTA!!!!"

Je zou er moedeloos van worden (dus dat worden we ook), maar het goede bericht van de vorige keer, is niet 100% zeker goed bericht. Na overleg met het AMC werd ons fijntjes gemeld dat er op de PET-scan misschien niks te zien is, maar dat betekent niet dat er geen levende cellen meer zitten. Om dat te controlleren willen ze Pat nog eens open snijden om alles weg te halen.

He... dacht ik: daar heb je die dooie mus ook weer.

Kort gezegd: wij pissig, second opinion bij het Antonie van Leeuwenhoek aangevraagd, daar werd hetzelfde gezegd alleen dan MET een goede uitleg, dus nu is het wachten tot de chirurg laat weten hoe wat en waar.