To zoen or not to zoen

Dat is elk jaar de vraag. Persoonlijk ben ik niet zo van dat gezoen. Ok, vrienden, familie, goede bekenden: geen probleem, maar daarna wel snel wegwezen uit mijn persoonlijke ruimte.

Ik vind nieuwjaar daarom ook vaak een drama, al dat gezoen met vage bekenden waar je niks mee hebt (buren, vrienden van vrienden, collega's), die niks van je weten behalve je naam en waar je waarschijnlijk ook nooit samen mee gelachen hebt. YUK!

Je krijgt er ook altijd van die onhandige momenten door. Met mensen die ook niet weten of ze nou moeten zoenen of niet, krijg je de situatie dat je elkaar alletwee zit aan te staren: wel, niet, wel, niet, wel, niet. Tot het wel erg ongemakkelijk wordt en je besluit dat handje maar los te laten, of er toch maar bovenop te springen (bij wijze van spreken dan he).

Of je wilt alletwee aan dezelfde kant beginnen, waardoor je of elkaar even appelig zit aan te staren voordat je ongemakkeijk lacht of (in het ergste geval) de andere persoon niks doorheeft (jaja) en het aan jou is om je hoofd maar zo snel mogelijk de andere kant op te draaien.

Dan heb je natuurlijk ook nog de mensen die niet drie zoenen geven door met hun hoofd te draaien, maar gewoon rechtuit zoenen. Wat er op neer komt dat jij je nek verdraait om er maar voor te zorgen dat die zoenen ook daadwerkelijk op je wangen terecht komen (of in ieder geval zo ver mogelijk van je mond af).

In het beste geval gaat dat allemaal soepel, maar knal je gewoon keihard tegen iemands hoofd.

Ik heb nou al geen zin meer om in het nieuwe jaar te gaan werken. Ik denk dat ik maar een hele zware, besmettelijke verkoudheid ga faken.

1 reacties:

Manon Boelhouwer zei

Meid wat schrijf je toch leuk!

Moest gewoonn hardop lachen hier op mijn werk :P


kus manon