Aan het werk

Yup, ik ben weer aan het werk. Oh, ik had al wel een baan hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar het hebben van een baan en daadwerkelijk werken zijn twee heeeeeel verschillende dingen. Het lastige van mijn baan is namelijk dat ik gedetacheerd word. Of, in deze crisistijden (komt dat woord je ook de strot uit? Mij wel), dat ik gedetacheerd zou moeten worden.

En juist dat blijk een beetje tricky te zijn, vooral ook omdat ik nogal een lastige klant blijk te zijn: ik wil niet naar de regio Utrecht (ik bedoel, hallooooo, ooit gehoord van de A27 en A12?), ik wil niet meer dan een uur en een kwartier enkele reis in de auto zitten (Ehmm... nee, Den Haag is dus ook geen optie meer) en om een of andere achterlijke reden blijf ik steeds zakken voor een stom kut-examentje. Maar ja, je kan intern wel een aantal opdrachtjes uitvoeren, eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik ondertussen bijna mijn master heb gehaald in eh... neuspeuteren. En bloggen. (Nee, niet in dat stomme T-map dus.)

Dus toen een oud collega belde dat ze perse mij voor anderhalve maand voor een salesfuntie wilden inhuren, zei ik daar geen nee tegen (Zelfs niet omdat de opdracht in de buurt van Utrecht is. Anderhalve maand is nog wel uit te houden. Jaja, inconsequent he). Niet helemaal wat ik zocht, ik wilde tenslotte hélemaal geen sales meer, maar goed, iets is altijd beter dan niets.

Nou had ik dat overigens ook een beetje verkeerd ingeschat. Vorig jaar was deze zelfde maand voor deze collega en mij redelijk rustig, letterlijk wachten tot de orders binnenrolden. En daarna bonus opstrijken. Dit jaar is het... daar komt ie weer... crisis. We moeten echt ons best doen om de orders binnen te halen en het is al redelijk duidelijk dat we het jaartarget niet gaan halen (He shit, ik was mijn bonus al aan het uitgeven). Daarnaast moet ik elke dag een overzicht leveren van de organisaties die ik heb gesproken en het resultaat wat daaruit is gekomen. Dus ik moet verdorie nog echt werken ook! En ik moet bekennen dat ik dat niet echt meer gewend ben.

Dus nee, ik vind het werk niet leuk (ik snap niet waarom mensen zich zo druk maken over het halen van zo'n stom target. Get a life!), ik sta elke dag in de file en ik heb weinig tijd om verder te werken aan mijn boek. Maar aan de andere kant, mijn dagen gaan verrassend snel, ik verdien extra omdat ik eindelijk ben ingezet en bovendien... ik maak me eindelijk weer eens nuttig.

Laat die Dag van de Arbeid maar komen!

1 reacties:

Anoniem zei

Nog voordat ik de arbeidsmarkt dan echt ga betreden komt mij inderdaad de crisis mijn neus al uit! Alle stageplekken zijn ineens als sneeuw voor de zon verdwenen...
Vanaf achter de SPSS heb ik dan ook even heerlijk genoten van dit herkenbare stuk! En met de stage is het vandaag gelukkig dan ook goed gekomen :-)
Werk ze nog vandaag!
x C