Over De meiden

Het was eigenlijk mijn bedoeling om jullie in deze blog op de hoogte te brengen van mijn nieuwe poging tot hardlopen. Maar zondag tijdens een gourmetavondje met een stel vriendinnen werd me ietwat beledigd gevraagd waarom ik nog nooit over hen een verhaaltje had geschreven. Ehm... ja... daar had ik niet echt een goed antwoord op, dus daar kon ik niet meer onderuit komen.

Maar ja, wat moet ik daar nou over schrijven? We gaan nogal ver terug (dit jaar 9 jaar dames!) en als ik eerlijk ben kan ik over al die jaren wel een boek vol pennen (hmmm... misschien voor de toekomst?) Dus ik denk dat ik me in deze blog maar even beperk tot een kort voorstelrondje.

Ik mocht niet hun echte namen gebruiken, dus ik heb een paar namen verzonnen (of opgedragen gekregen :)). Ik zal beginnen met Maxima, psychologiestudente, woonachtig in het mooie Wassenaarse met haar mannetje Erwin (sorry Max, was het eerst wat in me opkwam :)), beetje posh, maar altijd eerlijk. Dan hebben we Klarabella (tjsa, moet je er maar geen grapjes over maken!), afgekort Klara , ellenlange korfbalster, werkzaam in de geestelijke gezondheidszorg, spontaan en recht door zee tot op het botte af. Ook is er Michelle, bezig met haar afstudeerscriptie, concertvioliste en het wat alternatieve tiepje van het clubje. Bella studeert binnenkort ook af (dat weet ik zeker!), is op dit moment traffic manager ;) in Amsterdam, woont samen met een lieve, verlegen kat en een psychopatisch monster, leest veel, houdt van schrijven en is nog op zoek naar haar doel in het leven. Uiteraard kan een feestbeest niet ontbreken (verder hebben we alles al), dus dan houden we Katinka over. Ook psychologiestudente, misschien ooit eens afstuderend en op dit moment net drie weken samen met een nieuwe liefde.

Juist die laatste werd zondag voor het eerst meegenomen naar de vriendinnenclub, door mij gewoon "De meiden" genoemd. Dat zette mij van te voren al te denken: ik persoonlijk zou nooit mijn kersverse liefde meenemen naar het bovenstaande kippenhok! Tuurlijk hebben we regelmatig serieuze gesprekken, maar meestal is het begin een chaos, we komen ondertussen altijd wel oude herinneringen tegen waar we smakelijk om lachen waar een buitenstaander niks van snapt en uiteindelijk komen we -met een beetje mazzel- iets tot rust. Tsja, en dan gaat de aandacht naar de nieuwe liefde...

Heb ik al ergens de woorden 'recht door zee' genoemd? Ik geloof het wel hè :) Arme jongen.

3 reacties:

Anoniem zei

:D, dat heb je weer mooi de wereld in geschreven!


Dikke kus Bella :)

Anoniem zei

Je had hem beter Wim-Lex kunnen noemen,haha :-D

Ik ben vereerd met deze blog!
Dikke zoen, Maxima

Anoniem zei

Wat een prachtige blog!:D

kusje van het feestbeest;) xxxx