Toe aan vakantie

Waarschijnlijk ken je het gevoel wel: je hebt weinig moeite om naar je werk te gaan, het feit dat je de komende tijd geen extra vrije dagen in het verschiet hebt doet je niks en op je werk kan je je nog gewoon concentreren... tot het moment dat je bijna op vakantie gaat. Dan duren je dagen ineens veel langer, doen de regenbuien buiten je denken aan tropische (in mijn geval Atlantische) stranden en vind je al het werk dat je erbij krijgt teveel.

Nou... op dat punt ben ik aangekomen. Zelfs deze vierdaagse werkweek lijkt eeuwen te duren en de laatste twee weken voor mijn vakantie lijken eindeloos. Ik ben echt toe aan vakantie. Ik merk het aan alles: van mijn bed naar de badkamer struikel ik vier keer over mijn eigen voeten, mijn ochtendhumeur (normaal gesproken al niet de minste) is een standje hoger, ik vergeet de simpele dingetjes uit mijn ochtendritueel en ik voer 3 keer het verkeerde wachtwoord in als ik mijn Messenger wil openen. Mijn computer slaat vast, mijn koffieconsumptie is verdubbeld, evenals mijn suikerinname, de tollerantie richting mijn collega's is gehalveerd.

Oh warme Franse zon, uitgestrekte Atlantische stranden... Ik kom eraan hoor... nog even geduld.