Over kinderen krijgen

Ik was al een tijdje van plan deze blog te schrijven, maar het kwam er nooit van. Maar na de -in mijn ogen- nogal vreemde opmerking van een collega, vond ik dat het wel eens tijd werd. Het kwam er namelijk min of meer op neer, dat vrouwen die geen moeder willen worden, mannen zijn. Geen vrouwen in ieder geval.

Goed, even voor de duidelijkheid: Ik wil geen kinderen. Dat blijkt een hele vreemde keuze te zijn, voor een vrouw tenminste. En ik word er soms een beetje moe van om mezelf daarvoor te verantwoorden. Want óf ik word niet serieus genomen, óf ik word meteen in een hokje geplaatst. Want:

"Ach, je bent nog jong, dat moedergevoel komt echt wel hoor!" Zucht. Dat zeiden ze toen ik twintig was ook al. We zijn nu vijf jaar verder en ik ben er alleen maar meer van overtuigd geraakt dat ik niet, en waarschijnlijk nooit, de behoefte heb om moeder te worden. Gelukkig beginnen de mensen die het vijf jaar geleden ook al zeiden me iets geloofwaardiger te vinden: "Je wil ze nog steeds niet?!" Zucht. Nee.

"Ja, maar als hij van jezelf is, is het heel anders. Dan vind je het echt wel leuk!" Wil je daar echt op gokken?? Volgens mij moet je op zijn minst affiniteit met kinderen hebben om het zo te spelen. Ik heb geen hekel aan ze, maar ik heb er ook niks mee. Groot risico.

"Je bent zeker zo'n carrieremuts." of "Je vind het zeker te veel werk/een te grote verantwoordelijkheid." Nee en nee. Dat zijn slappe, min of meer maatschappelijk aanvaardde excuses. Misschien een reden om een zwangerschap uit te stellen, maar als je biologische klok echt op springen staat, maakt dit natuurlijk geen drol uit. Kwestie van prioriteit. Ik heb geen biologische klok, laat staan dat ie tikt.

"Egoistisch hoor. Nu moeten mijn kinderen opdraaien voor jouw AOW." Don't get me started! Bovendien, wat zou dit nou voor stomme reden zijn om wél met kinderen te gaan beginnen? "Nee, mama wilde je helemaal niet hebben, maar ja, jij moet later mijn AOW gaan betalen."

En dat soort dingen.

Ik ben niet van plan in discussie te gaan over de voors en tegens van het moederschap, dat is namelijk een heel persoonlijk onderwerp. Ik kan me ook best wel voorstellen dat de meeste mensen mij niet begrijpen, het ouderschap blijkt namelijk hemels, je krijgt er zo veel voor terug. Maar goed, waarom mij dan aanvallen?? Ik vel ook geen oordeel. Ik heb gewoon geen gevoel bij kinderen. En als dat gevoel er over 10 jaar wel is, nou ja, ok dan, dan proberen we het gewoon dan. Maar komt het niet, dan komt het niet. Sommige mensen zijn geboren moeders (Zusje bijvoorbeeld)... ik ben daar niet een van.

2 reacties:

Anoniem zei

Goed hoor Noor! Je hoeft je ook niet te verantwoorden. Iedereen moet doen waar hij/zij zich prettig bij voelt!
x een geboren moeder te W.

Anoniem zei

Je hebt gelijk, als je maar gelukkig bent,dat is het belangrijkste, hoe en met wie jij je leven wilt doorbrengen is alleen voor jou en niemand hoeft en mag zich daar mee bemoeien. Met zo'n moeder zouden het wel mooie kindjes worden trouwens. xxx pa