Goed voorbeeld...

Mijn oma ligt op dit moment in het ziekenhuis. Haar hart werkt nauwelijks meer en ze hield tien liter vocht vast. Volgens de arts was het een wonder dat ze nog leefde, dus is ze met bloedspoed naar het ziekenhuis gebracht. Nu is het wachten tot het vocht weg is tot ze met haar hart bezig kunnen. Begrijpelijk dat de beide oudjes nogal overstuur zijn.

Mijn opa en oma wonen in Limburg. Niet het eind van de wereld, maar toch redelijk uit de richting. Ik zie ze dan ook niet heel regelmatig. Toch zijn ze in een heel belangrijk opzicht een groot voorbeeld voor me. Namelijk in "Houden van". Zij zijn het voorbeeld dat je na 60 jaar nog steeds straalverliefd op elkaar kan zijn.

Vroeger, toen ik nog in het ouderlijk huis woonde, sliepen ze op mijn zolderkamer als ze langs kwamen. Iets wat ik nooit ben vergeten is een ochtend dat ik nog iets van mijn kamer moest halen en heel zachtjes naar boven liep. En terwijl ik stilletjes door mijn kamer sloop zag ik opa en oma, in het midden van dat grote bed, lepeltje-lepeltje liggen. Zo mooi. De opmerking van mijn oma over hun nieuwe bed, dat ze te groot vond omdat ze elkaar 'snachts niet meer konden vinden, opa die oma elke avond goed instopt omdat ze dat zelf niet kan en hij niet wil dat ze het koud krijgt, de kleine kneepjes, de blikken... het is allemaal even lief.

Natuurlijk lopen ze ook regelmatig op elkaar te knotteren en hebben ze gewoon ruzie, maar ze kunnen absoluut niet zonder elkaar. In voor- en tegenspoed. Het kan wel.