Over de baas in huis

Vorige week hing ik na het sporten nog wat na te kletsen met een tweetal sportgenootjes, gebombardeerd tot Kyra en Michael. Deze wonen samen, dus vroeg ik me af of ze wel eens samen trainen. (Omdat ik dat namelijk nooit zou doen... Zouden Pat en ik slaande ruzie van krijgen. Letterlijk dus). Roept Michael: "Nee, maar ik heb haar wel getraind!" gevolgd door een "In je mand!". Haha.

Dit is typisch mannelijk. De man zou tenslotte de baas in huis moeten zijn en daarom wordt er in het openbaar van dit heerlijke macho-gedrag vertoond. En vaak is het zo dat hoe harder er wordt geroepen dat ZIJ de baas zijn en de vrouwen alleen maar in de keuken staan, hoe groter de kans dat er thuis een of andere kenau de broek aanheeft. Dus waar mannen elkaar bij dit soort uitspraken joviaal op de rug slaan onder goedkeurend gebrom, zeggen de vrouwen: "Ja hoor, schat." terwijl ze veelbetekenend naar elkaar kijken en met hun ogen rollen. Dat deden Kyra en ik dus ook.

Mannen doen dat anders. Tegenwoordig, met al die geemancipeerde mutsen, roepen vrouwen net zo hard dat ze de baas in huis zijn. Ehm... ja.... ik ook. Pats broertje maakt daar altijd grapjes over en een veel gehoorde uitspraak is dan ook: "Meidje is de baas!" (ik ben Meidje, voor de duidelijkheid). Ik en de andere dames in de buurt knikken dan bevestigend en zelfverzekerd. De mannen lachen me dan hartelijk uit en roepen dat de ketting wel wat korter mag. De mannen van mijn schoonfamilie hebben ook -voor de grap, maar ik denk stiekem ook een beetje serieus- anti-feministenbeweging Terug Op de Rug! in het leven geroepen. Aantal leden: 3.

Wel de baas, niet de baas... ach, wat maakt het uit. In een relatie is het geven en nemen en je kan niet altijd je zin krijgen. Dus ach... Als Pat graag de baas wil zijn, bij deze heeft hij MIJN toestemming!