De Boekenwurm: De Bieb

Afgelopen weekend was ik in de bieb. Ok, dat is geen nieuwswaardig feit. Ik kom er regelmatig. Helaas niet regelmatig genoeg, getuige de te-laat-boetes die ik elke keer aan mijn b(r)oek krijg, maar dat is weer een ander onderwerp. Nee, het nieuws is dat ik afgelopen weekend voor het eerst in de vernieuwde Lelystadse bieb was.

Tsja, vernieuwd... wat moet ik er van zeggen? Ja, vernieuwd is het absoluut. Het is modern geworden, zodanig dat zelfs ik twee keer moest kijken hoe ik mijn boeken moest inleveren. Ook het uiterlijk is veranderd. Het is veranderd van een stoffig, muf gebouw in iets fris en hypermoderns met kleur. Jeetje, wat was ik geschokt!

Ik ben er namelijk nog niet over uit of ik het een verbetering vind. Ik was met Pat, dus ik kon niet de hele bieb verkennen (dan gaat ie zeuren, dat ie zich verveelt en dat ik saai ben) en het was hardstikke druk, dus ik moet het definitieve oordeel nog vellen.

Het fijne van een bieb vind ik juist dat het muffig is en naar boeken ruikt. Een echte bibliotheek is stil, met veel hout, rare hoekjes en plekken waar je kan zitten. Bij voorkeur met enorme boekenkasten met trapjes, maar die je zal je uberhaubt wel niet vinden in gemeentelijke bibliotheken denk ik. Op een of andere manier vind ik dat moderne niet echt passen.

Ik heb bij ons thuis in de kleinste slaapkamer ook mijn eigen biebje. (Veel te kleine en nog uit te breiden) houten kasten, propvol boeken, een goede leeslamp, een lekkere stoel met poefje, paar plantjes en verder niks. En zo hoort het!