Nee, morgen

Het was een ijskoude donderdag in januari. Max en ik stonden bij onze fietsen, toen de twee heren waar we de afgelopen twee weken van de kerstvakantie achteraan hadden gelopen ineens achter ons stonden. "Gaan jullie vrijdag ook naar de Tanja's?" Even was het stil. Toen wist ik eruit te piepen: "Nee, morgen." Waarop Max diep zuchtte en me erop attent maakte: "Noor, morgen ís het vrijdag." "Oh, kut!" Ik sloeg mijn handen voor mijn gezicht en draaide een rondje.

En zo spraken Pat en ik onze eerste -legendarische- woorden samen. Ehm ja, zo gebeurde het dus echt. Ja sorry hoor! Ik was 16, ik was nog een lichtelijk mutserige muts. Waarschijnlijk zal Pat zeggen dat dat nog steeds het geval is. Dat is weer dat macho-gedoe waar ik het eerder over had. Maar goed, blijkbaar heeft hij zich daardoor niet laten tegenhouden, want hij zit nog steeds -nu bijna 8 jaar en 10 maanden verder- met me opgescheept. Vrijwillig. Dat wel hoor.

Sommige mensen zeggen dat je dezelfde interesses moet hebben om goed bij elkaar te passen, anderen roepen opposites attract. Hmmmm... We hebben de neiging om knorrig tegen elkaar te doen en worden kwaad als er knorrig tegen ons gedaan wordt. Qua karakter zijn we exact hetzelfde. Twee pittige tantes... in één huis. Dat zorgt wel eens voor vuurwerk. Tsja, niet echt opposites dus.

Voor de rest zijn we compleet verschillend. Hij vindt mijn hobbies saai of simpelweg gek, ik heb de neiging om de verhalen over zijn geklus te fastforwarden. Uitgebreide analyses van de auto van de buurman/vader/broer vind ik ook niet zo spannend. Zeker niet in een woordenstroom die erg lang kan aanhouden. Verbale diarree noem ik dat. Dezelfde interesses?? Absoluut niet.

En toch he... Ik hou van zijn onafscheidelijke Nikes, van zijn enthousiasme, zijn voorliefde voor slechte schiet- en ontploffilms, onze gedeelde liefde voor Harderwijk en lekker eten, ik hou ervan dat hij dingen van zijn werk mee naar huis neemt om mij het te laten doorlezen en vooral van het feit dat ik mezelf bij hem kan zijn. En als hij me vasthoudt ben ik thuis.

Nee, morgen. Als ik het over zou moeten doen, zou ik het zo weer zeggen.

3 reacties:

Anoniem zei

Jemig wat lief!!

Wordt er helemaal stil en blij van :)

knufje van bella

Anoniem zei

Ik vind jou Lieff!!

Ps het was niet zo koud :)

Anoniem zei

Zo hard zuchte ik toch niet?!

Noor, wat een heerlijke blog. Ik lees hem nu pas, maar kan er weer helemaal tegenaan op deze koude maandag!

x Max