Over vervelen

ver·ve·len -veelde, h -veeld 1 verveling veroorzaken: zoiets verveelt gauw 2 zich ~ nergens zin in hebben

Het is nu weekend en ik heb gewoon dingen om te doen. Ik moet zo nog naar de stad, een legging ruilen (vraag me niet waarom, maar ik had een maat XXL meegenomen. Ik heb dan wel een stevige reet, maar zo stevig nog niet hoor!), kleerhangers halen, kijken voor een fruitschaal en de bieb verkennen. En voor die tijd moet ik mijn fietsbanden nog oppompen, anders fietst het zo lastig naar de stad. Oh ja, en wat anders aantrekken dan mijn kamerjas is wellicht ook handig. (Jahaa, ik weet dat het al half twee is!!)

En laat ik daar nou net geen zin in hebben. Het waait buiten, het is koud buiten (het zou eens tijd worden!) en ik heb gewoon eens zin in een vreselijke verveeldag. Je weet wel, zo'n dag dat je een beetje rond het huis scharrelt, beetje leest, beetje tv kijkt, beetje tijd hebt om je gedachten overal en nergens heen te laten gaan. Zo'n dag waarvan je aan het eind denkt: wat heb ik nou eigenlijk gedaan vandaag. Nou, niks nuttigs dus.

Vroeger was dat zo makkelijk he, als vervelende puber zijnde. Je deed niks, je had ook nergens zin in en alles was saai, stom of vervelend. En dat vond je ook echt niet leuk, want geef toe, puberende pubers vinden helemaal niks leuk. Je wilde wel wat doen, maar er waren gewoon geen minder saaie opties dan vervelen. Nu is dat dus niet, ik heb een hele stapel opties die veeeeeeel minder saai zijn dan me vervelen, maar daar heb ik geen zin in. Ik heb zin om me vervelen!

Nou zit ik me alleen even af te vragen, kijkend naar de Van Dale omschrijving van vervelen... als je zin hebt om te te vervelen, ís het dan nog wel vervelen?

0 reacties: