Over willen en weggen

Ik hou niet zo van negatieve mensen. En dan bedoel ik niet mensen die het om wat voor reden dan ook even niet meer zien zitten. Dan bedoel ik mensen die voordat ze iets ondernemen, al beginnen met negatief zijn en het daardoor niet ondernemen.

Ik ben altijd opgevoed met Waar een wil is, is een weg. en Als je wil, kan je alles. En mocht je toch niet zeker van jezelf zijn: Nee heb je, Ja kan je krijgen. Ik kan dan ook erg slecht tegen mensen die heel anders in het leven staan. Van die mensen die niet op hun droombaan solliciteren omdat "er toch wel veel kandidaten zullen zijn en ik dan toch niet wordt uitgekozen". Die geen actie ondernemen wanneer ze het ergens absoluut niet mee eens zijn, omdat "ze me vast toch niet serieus nemen." Die bang zijn om dingen te doen "omdat ik het misschien wel helemaal niet kan" of "omdat ik er gewoon te oud voor ben."

Bah bah bah! Als je wil, kan je alles. Nou ja, misschien niet altijd. Je zal waarschijnlijk geen primaballerina worden als je geen ritmegevoel hebt, of wiskundeleraar als je het wiskundig inzicht hebt van een appel, maar goed, meestal vind je de dingen die je echt niet kan ook niet leuk. Maar waarom zou je je tegen laten houden door onzekerheden? Waar een wil is, is een weg.

Toegeven, soms loopt de weg dood, ongeacht de hoeveelheid wil die je erin stopt. Maar dan heb je het wel geprobeerd. Dan kan je later zeggen: Ik heb er alles aan gedaan, in plaats van: Had ik nou maar... of Ik heb het altijd gewild, maar...

Als je het echt wil, moet je het doen. Zelfs als je denkt dat je weinig kans maakt om te slagen. Nee heb je al, doe je niks hou je die Nee definitief. Kom je in actie, heb je nog altijd de kans om de Ja te krijgen. En iemand moet de Ja krijgen... waarom jij niet?

0 reacties: