Weer Fileperikelen

Gisteren bij het bekijken van de fileinformatie tijdens het ochtendnieuws, zag ik de bui al hangen. De A6 was afgesloten. Gelukkig heb ik sinds kort een andere route -binnendoor over de provinciale wegen- die ik op de terugweg altijd neem omdat die sneller is, dus ik besloot die weg deze keer heen te nemen. Ik zou dan op het laatst wel wat meer file hebben dan anders, maar de A6 omzijlde ik dan tenminste. Dat leek in eerste instantie goed uit te pakken. Je begrijpt het al... alleen maar in eerste instantie.

Na nog geen half uur onderweg, ergens midden op de N305, stond ik stil. De rest van het verkeer overigens ook. Geen idee waarom. Frustrerend genoeg noemen ze over de radio nooit de file waar je in staat (en anders zijn ze veel korter dan in werkelijkheid), dus ik had geen idee van het hoe, tot waar en hoelang. Niet dat dat had uitgemaakt, aangezien ik verder geen alternatieve route heb, maar dan weet je in ieder geval waar je aan toe bent.

Maar goed, na twintig minuten stilstaan begon ik me lichtelijk zorgen te maken. En maar een paar minuten daarna werden mijn ergste vermoedens bevestigd: Een boem-is-ho:

7:52 Politiemotor met loeiende sirenes heen
7:59 Ambulance met toeters en bellen heen
8:15 Ambulance zeer langzaam terug (en langzaam is nooit goed)
8:16 Sleepwagen heen
8:30 Politiebusje met lawaai en blauwblauw heen
8:44 Ambulanceauto met zwaailichten heen

Op dit moment begon ik te vermoeden dat het nog wel iets langer ging duren. Houd in gedachten: ik stond dus al een uur en een kwartier stil. Op exact dezelfde plek. Het begon saai te worden.

8:50 Auto van Wegbeheer met oranje zwaailichten heen
8:58 Brandweer op de terugweg (he, die had ik niet heen zien gaan)
8:59 Brandweer2 terug, met zwaailicht
9:00 Ambulance met zwaailichten terug
9:04 Wegbeheer terug
9:08 Ambulanceauto terug
9:29 Sleepdienst terug, gevolgd door het wachtende verkeer aan de andere kant.

Aangezien er maar één wegdeel open was, moesten we wachten op de andere kant voordat we verder konden, maar dat duurde niet zo lang. Langs het ongeluk rijdend kon ik me meteen voorstellen waarom het zo lang duurde, twee autos flink in de kreukels in de berm en nog een stapel mindere kreukels. Was geen klein ongelukje.

Zal je net zien, vermijd ik de brand op de A6, sta ik stil voor de kreukels op de N305. Zie je wel, de dag voor vrijdag de dertiende... het ongeluk is bij mij altijd een dagje te vroeg.