De eerste ronde

(Bedenk hierbij de stem van mevrouw Stemband, -je weet wel, van meneer Kaktus-)

De eerste ronde, de eerste ronde!!

Dit wordt misschien een iets lang en gedetailleerd verhaal over Pats behandeling, dus haak gerust af als je het niet meer interessant vind, maar ik vind het zelf prettig om deze keer bij te houden wat er allemaal precies is gebeurd. De vorige keren heb ik niks opgeschreven over de eigenlijke behandelingen en nu zitten we ons soms toch af te vragen: Hoe ging dat toen ook al weer? Dus vandaar.

Het eerste deel van de kuur is achter de rug. Dit eerste gedeelte was eigenlijk voornamelijk voor het mobiliseren van de stamcellen, zoals ze dat zo mooi noemen. Dat komt er op neer dat ze er voor zorgen dat er zo veel extra stamcellen worden aangemaakt dat ze deze ook uit het bloed kunnen filteren.

Dat mobiliseren beginnen ze door een chemokuur. Deze keer waren het twee stofjes die Pat al eerder had gekregen: Etoposide en Ifosfamide. Niet al te spannend eigenlijk, aangezien Pat zich de vorige keren hier prima doorheen had geslagen. De eerste dag, donderdag 15 mei, kreeg hij beide, de Etoposide ongeveer anderhalf uur, daarna gevolg door bijna 12 uur (!) Ifosfamide en spoeling en 12 uur naspoelen. Tjsa, dan moet je wel blijven slapen. Dag 2 en 3 keer hij alleen de Etoposide. Gelukkig vonden de zusters en artsen ook dat het onzin was om hem nog een hele nacht te houden voor een kuurtje van anderhalf uur, dus vrijdag mocht hij gewoon naar huis en mochten we zaterdag weer terugkomen.

Gelukkig. Voor Pat, want hij wordt gewoon ziek van het idee van in het ziekenhuis liggen en voelt zich thuis dus veel beter. En voor mij, want anders had ik weer tot 9 uur in het ziekenhuis gezeten (dan eindigt het bezoekuur namelijk) en ik slaap beroerd als hij er niet is. Dus dat ging allemaal voorspoedig.

Stap twee van de hele mobilisatie was zelf zetten van spuiten, genaamd Neupogen. Dit zorgt er voor dat het lichaam extra stamcellen gaat opbouwen. Dus elke ochtend en elke avond (want er moest 12 uur tussen zitten), moest er geprikt worden. Nou is in jezelf prikken best lastig en ik word flauw van naalden, dus handig was anders. Gelukkig is Pats zusje doktersassistente en vond zij het niet erg om elke dag 2 keer langs te komen (echt bedankt!).

Daar had Pat nog het meeste last van. Doordat je lichaam vanalles aanmaakt kan je bijwerkingen krijgen zoals botpijn, spierpijn, hoofdpijn, vermoeidheid en een koortsig gevoel. En Pat had alles. Dus toen het afgelopen maandag tijd was om die extra stamcellen te oogsten, hoopten we echt dat ze genoeg hadden en konden stoppen met de prikken.

Wat een gedoe is, dat oogsten. Een ferese, zoals ze dat in medische termen noemen. Je bent gewoon de hele dag onder de pannen. Gelukkig kon mijn pa Pat 's ochtends wegbrengen, zodat ik maar een halve middag vrij hoefde te nemen, maar het mannetje moest zelf dus de hele dag weer in het ziekenhuis zijn. Eerst bloed prikken om te kijken of de waardes goed genoeg zijn. Dat duurt anderhalf uur. Dan de ferese zelf, 2,5 uur. Dan wordt alles opgestuurd naar de bloedbank, waar ze de boel nogmaals filteren en kijken of er genoeg is. Dus, met de naald er nog in, 3 uur wachten. Ales in orde? Dan naald (nou ja, 25 centimer slangetje) eruit, 20 minuten aandrukken tot het vat weer gesloten is en op weg naar huis. Dat was gelukkig ook het geval, anders hadden we de volgende dag terug moeten komen.

Op zich stelt het filteren van het bloed zelf weinig voor. 2,5 uur stilliggen is nog wel te doen. Het aanprikken van de ader, in de lies, bleek echter nogal een zeer pijnlijke aangelegenheid. Ze zaten zelfs een paar keer tegen een zenuw! :o Het eruithalen was gelukkig minder erg. Wel apart, want de ader moet dan zeker 20 minuten dichtgedrukt worden. Wat betekent dat er een zustertje 20 minuten lang haar vuist vlak boven het gat drukt. Rare ervaring.

En toen mocht de man weer naar huis. Niet lopend, want dan kan het weer gaan bloeden, dus ik moest dik 90 kilo man in een gaar ziekenhuisrolstoeltje van hot naar her rijden. De sportschool is er niks bij :)

Dus dat was de eerste ronde van het avontuur. We hebben nu even rust en dan begint 7 mei de volgende ronde.

De eerste ronde, de eerste ronde!!

0 reacties: