De derde ronde (en een ronde Zeebodemloopontduiking)

Even een update over de derde ronde. Hij is nog niet helemaal afgelopen, maar nu heb ik nog even de puf om er over te schrijven.

We hadden voordat de kuur startte al het goede nieuws gekregen: De tumoren waren al flink gekrompen, gehalveerd zelfs. Goed nieuws dus, en een hele opluchting. Ook een reden om met goede moed weer naar het ziekenhuis te gaan, want nu wisten we het zeker: Pat deed het niet voor niks.

En dat kleine beetje goed nieuws is deze keer hard nodig. Pat krijgt 3 middelen: Cyclophosphamide, Thiothepa en Carboplatin. Verder nog een middel om zijn nieren te beschermen, continu vocht en antibiotica om ervoor te zorgen dat hij niet ziek wordt van zijn lichaamseigen bacterien. Er hangen flink wat zakken aan die infuusstandaard dus. Daarnaast krijgt hij ook pillen tegen de misselijkheid.

Donderdag werd hij opgenomen in het ziekenhuis, die dag werd het infuus geplaats (een 'lange lijn', dus achter het sleutelbeen) en begonnen ze met vocht toedienen. De dag daarna begon de chemo die vier dagen (tot en met maandag) duurde. Eerste twee dagen: geen probleem. Maar nu... hij houdt niks binnen. Zondag begon het. Maandag was hij echt vreselijk beroerd, was nauwelijks aanspreekbaar. Gisteren ging het gelukkig iets beter, maar eten of drinken kwam er steeds weer uit. Hij heeft nu al drie dagen niet gegeten, alles doet hem pijn.

Vandaag krijgt hij zijn stamcellen terug, zodat zijn weerstand zich weer op kan gaan bouwen. Dat kan twee/drie weken duren. Tot die tijd moet hij 24 uur per dag iemand bij zich hebben voor het geval het mis gaat en om de dag moet er een tripje naar het ziekenhuis (In Amsterdam :S) gemaakt worden om zijn bloedwaarden te controleren. En dan verwachten ze ook nog dat hij in de tussentijds koorts krijg en dan weer opgenomen moet worden.

Je zou er bijna moe van worden...

Dat werd ik ook bij de gedachte aan de Zeebodemloop, waarvoor ik me zo fanatiek had ingeschreven. Maar die heb ik heel stiekem ontdoken. Of nou ja, niet echt stiekem, aangezien mensen me zouden komen aanmoedigen. Maar ik kon echt niet. Ik was (en ben nog steeds) zo moe. En aangezien mijn laatste rondje hardlopen dateert van twee maanden geleden, leek het me gewoon niet slim. Dus volgend jaar beter.