Single-discriminatie

De afgelopen paar weken waren druk en hectisch. De man heeft lang in het ziekenhuis gelegen, is vreselijk beroerd geweest en begint sinds twee dagen weer een beetje te eten na bijna drie weken (zeer onvrijwillig) vasten. Het gaat weer de goede kant op.

Maar dat betekende wel dat ik de afgelopen tijd voor mij alleen heb moeten koken. Nou vind ik dat helemaal niet erg. Ik drentel met plezier een kwartier door de supermarkt om te kijken wat ik wil eten en maak daar dan iets moois van. Iets simpels hoor, zoals ik al eens eerder vertelt heb ben ik geen enorm goede kok, maar als ik voor mezelf kook kan ik ook eens dingen eten die Pat niet lust (spruitjes, vis, etc.).

Ik moest natuurlijk boodschappen doen. We hebben heel veel in de vriezer liggen, maar allemaal per twee verpakt, en dan ben ik verplicht om of alles in één keer op te eten (en zo groot is mijn maag nu eenmaal niet) of de volgende dag hetzelfde (en dat was dan net een dag dat ik niet thuis was). En omdat ik de vriezer niet nog meer wilde belasten, besloot ik om gewoon eenpersoons dingen te kopen. Je weet wel, één stukje kis/biefstuk/vis en max. 200 gram groenten. Geen voordeelverpakkingen, halve kilo's voorgesneden groenten (ik ben wel lui hoor :)) of hele bloemkolen dus.

En toen kwam ik er dus achter dat de supermarkt, geen in het bijzonder, absoluut niet singlevriendelijk is. Tuurlijk, een simpel kipje lukt nog wel. Maar dat gemarineerde kipje komt alleen per twee, en het liefst nog per vier. Dure kogelbiefstuk heb je wel per stuk, maar een simpel runderlapje weer niet. Soep heb je dan wel in éénpersoonsporties, maar dat wordt dan in verhouding veel duurder :S Ik voelde me -als pseudo-single-kok, gewoon bijna gediscrimineerd!

Nog even en dan eet Pat weer mee. Dan gaan we weer aan de grote pot witte bonen in tomatensaus en schnitzels :)

0 reacties: