Hoe de kat de eend opvrat

Het was een ochtend zoals alle anderen. Ik probeerde het wakker worden uit te stellen door een half uur lang op de snooze knop te meppen en besloot toen toch maar mijn bed uit te komen (rollen, strompelen, slaapwandelen). Ik waggelde naar de douche, poetste mijn tanden en keek toen, zoals elke ochtend, even stiekem door de lamellen van de badkamer om te kijken wat voor weer het was. En toen viel mijn oog op die kat.

Het was een dikke zwart/witte huiskat, aan de overkant van het slootje. Half tegen de grond gedrukt, met een zwabberende staart, gluurde hij naar iets in het plukje riet waarvan ik bijna zeker ben dat er een nest met vogels zit. Even dacht ik dat er niks zou gebeuren, maar op het moment dat ik besloot dat het toch niet zo spannend was als het leek, nam de kat een enorme sprong naar voren en verdween in het riet. Behalve de zwabberende staart. Die bleef nog vijf minuten lang nazwabberen terwijl de kat zijn vangst opvrat. Of er mee speelde, katten kennende.

Je zou denken dat andere beestjes dan wel uit de buurt zouden blijven. Maar dat was dus niet zo. Nee, nadat de kat zijn sprong had genomen, kwam er een flinke groep eenden aanzwemmen om in het water voor de plek des onheils naar de kat de gaan kijken. Als een soort van laatste afscheid van het eendje dat op dat moment werd opgepeuzeld. Nou ja, dat vind ik dan weer mooi om te denken. Voor het zelfde geld waren ze de kat aan ht toejuichen omdat dat kleine eendje ze 's nachts altijd wakker hield met zijn gekwaak (tjsa, je weet het niet he) maar dat vind ik een wat minder mooi begin van mijn ochtend.

Dus het was een mooi, waardig afscheid van een lief eendje. En het ontbijt van een dikke kat. En een beetje een vreemde manier van wakker worden. Dat ook.

2 reacties:

Anoniem zei

Misschien wilden die eenden wel die vette straatRat opvreten?

Noortje Merks zei

Hihi, ik dacht inderdaad eerst dat ze hem aan zouden vallen :) Dat was nog leuker wakker worden geweest!