Over immovable objects en eenheidsworst

Over immovable objects...

De eerste kras op mijn nieuwe auto, nu al meer dan 2 jaar geleden, kwam tot stand in een parkeergarage in Utrecht, na het over-het-hoofd-zien van een niet te missen betonnen kolom. De eerste echte deuk was het gevolg van een metalen bank die zich stiekem achter mijn auto had verstopt terwijl ik een parkeerplaats af wilde rijden. Deuk nummer 2 diende zich niet lang daarna aan door in geparkeerde toestand een deur open te zwaaien tegen een niet te missen stalen kolom. En nu is mijn auto ter reparatie van deuk 3 naar de spuiter (en uitdeuker en lasser :S). De reden? Het op onverklaarbare wijze negeren van een niet te missen betonnen kolom in een -wellicht raad je het al- parkeergarage. Het kan aan mij liggen, maar volgens mij zie ik hier een patroon.

En een deuk dat het was, die laatste. Ik wilde wegrijden na het dansen en heb blijkbaar te veel ingestuurd. Tsja, als je dan een fikse poep gas geeft... Laten we het er op houden dat het lawaai aanzienlijk was, de deuk zeer significant en ik best overstuur. Het pleit voor mijn mannetje dat hij niet in lachen uitbarstte op het moment dat ik jankend de huiskamer in kwam lopen onder de luide uithaal: "IK KAN ECHT NIET RIJDEN!!!!" Overigens heeft hij me daar achteraf wel om uitgelachen... Maar ik mezelf ook :)

...en eenheidsworst.

In ieder geval moest het autootje weer gemaakt worden. Gelukkig kon dat snel en is hij gisteren afgeleverd bij het autohospitaal. En nu rij ik dus in een leenauto, een Daewoo Matiz om precies te zijn. (jaja, ik weet dat het ondertussen een Chevrolet is, maar ik vind het nog steeds een Daewoo.) Tsja, op zich niet veel mis mee, ware het niet dat het nog wiebeliger en ieliger is dan mijn Ka, en die is al superbasic. Die voelt gewoon wat stevig en meer solide. En ja, als de eerste alinea terugleest begrijp je wel dat dat voor mij wel een vereiste is.

Maar wat ik nog het meest mis, is het gevoel. Op de snelweg in de Matiz, heb ik het gevoel dat ik... gewoon... in een auto rij. Niks bijzonders, een auto zoals er duizenden gemaakt worden. In mijn witte bolletje... ben ik trots. Ik rij niet in eenheidsworst, ik rij in een Ka. Je kan me er om uitlachen, me gelijk geven, vinden dat het een lelijke auto is, maar feit blijft dat het een apart ontwerp is dat zelfs de meeste autoleken herkennen. Het beestje heeft karakter. Net zoals een Fiat 500, Micra's (de nieuwe én de oude), New Beetles, ja zelfs in mindere mate Nissan Almera's. Love them or hate them, maar ze zijn zeker anders dan anders. En daar hou ik van.

1 reacties:

Anoniem zei

kan het ook aan je lenzen liggen? Of aan voorbereidings-stress voor 6 januari?????????? Op deze manier blijf je wel lekker nieuw rijden, zeker de lucht van een nieuwe auto blijft zo lang bij je. Als je maar blijft sturen met 2 witte lampen die op je afkomen links te laten, dan is het allemaal nog niet zo erg. Pa