Food, Friends and Family

Het zat er aan te komen, dat vrijgezellenfeestje. Ik wist natuurlijk wel dat er aan gewerkt werd, ik mocht tenslotte aangeven wie ik er bij wilde hebben en wat ik absoluut niet wilde (blote mannen en in een belachelijke outfit door de stad lopen en opdrachten doen). Maar ja, wanneer he... dat was nog de vraag.

Dat bleek afgelopen zondag te zijn. Stiekem wist ik dat wel. De zondag daarvoor was ook nog een optie geweest, maar toen ik voor die dag een afspraak plande en mensen niet in de stress schoten, leek het me duidelijk dat het afgelopen weekend moest zijn.

Een beetje zenuwachtig was ik wel. Ik hou niet zo van verassingen, zeker niet als ik alles in andersmans handen moet leggen. En Pat vond dat zo grappig dat hij me helemaal gek begon te maken. Het begon toen we nog op bed lagen:

Pat: "Je moet zo wel een handdoek inpakken."

Ik (lichtelijk paniekerig): "Hoezo???!!"

Pat: "Ja, dat mag ik niet zeggen, neem maar gewoon mee."

Ik: "Ja maar... Wat gaan we doen dan?? Wat voor handdoek? Een kleine, een grote een gastendoekje???"

Pat: "Uhhh... Doe maar een badhanddoek."

Ik: "Shit echt? We gaan toch niet zwemmen ofzo? Want dan moet ik echt mijn benen scheren! Moet ik mijn benen scheren?!"

Pat: "Doe maar, kan nooit kwaad."

Enfin, zo ging het dus de hele ochtend door. To het moment waarop we bij zijn ouders zaten en de hele club meiden mij (en mijn superglad geschoren benen) overvielen met tompoesjes. En een roodpluchen haarband met rood/zwarte voelsprieten. En een sjerp met: "Ja, Ik wil!". Dussss.....

Gelukkig mocht ik zelf weten of ik de hele boel op/aanhield. De sjerp zakte af, dus die verdween in mijn tajse, maar ik werd zo giechelig van die voelsprieten dat ik daarmee gewoon Zwolle onveilig heb gemaakt. Want daar ging de reis heen, voor een workshop bonbons maken. Jullie kennen me, me loves chocolate, dus mijn hartje begon al sneller te kloppen. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben heerlijk lopen kliederen met zijn allen en vertrokken weer richting huis met een fikse bak, superlekkere, zelfgemaakte bonbons.

Daarna aan de maaltijd. Placematje met mijn hoofd erop maakte het plaatje helemaal compleet (of het zo bevorderlijk was voor de eetlust weet ik niet :)) en iedereen had hele lieve kaartjes geschreven met onze ontmoeting en eventuele avondturen.
 
En het was gewoon heel gezellig....

Dames van de organisatie: Dank jullie voor de leuke dag! Chocolade en lekker eten en gezellig ouwehoeren, jullie weten wel wat ik leuk vind :)

En de rest van het gezelschap: Leuk dat jullie er waren en dank jullie voor de lieve verhaaltjes. Ze komen aan het prikbord in mijn biebje te hangen!