Nog 2 weken...

Nou ja, minder nog... Nog 1 week, twee dagen en iets meer dan 3 uur en dan is het zover. Dan begint de ceremonie en mogen we Ja zeggen. Het gaat ineens heel snel, ook omdat de feestdagen ertussen zitten. En ondanks dat we alles al hebben geregeld, worden we nu wel een beetje zenuwachtig. Blijft het zo sneeuwen? Komen alle gasten dan wel? Hebben we tegen die tijd niet zo veel gegeten dat we niet meer in ons pak/jurk passen? En stiekem zien we er alletwee een beetje tegenop om zo te worden aangestaard, ookal is het door dat handjevol bekenden. Niet dat we het anders hadden gewild, je wilt dit toch delen met de mensen om je heen, maar toch, de nervositeit slaat nu wel een beetje toe.

Neem daarbij dat we een paar dagen daarna naar het land der onbegrensde mogelijkheden vertrekken voor twee weken gokken (Las Vegas) en zonnen (Hawaii) en het aantal nieuwe indrukken die we de komende paar weken gaan krijgen stijgt exponentieel.

Ik klaag niet hoor! Begrijp me niet verkeerd, ik heb er ontzettend veel zin in. Ik wil eindelijk mijn geweldige jurk aan iedereen showen, ik wil Pat in zijn mooie pak zien, de ring omdoen en eindelijk vrouwtje en mannetje worden om daarna een mooie reis te maken. Maar ja... het is wel een beetje spannend.