Meer oefening baart kunst

Ik heb al eens eerder geschreven over mijn mislukte muffinavonturen. En ik had het al een beetje opgegeven. Tot  drie weken terug. Ik had zin in cake. Niet van die plakkerige supermarktcake, nee, in mijn heerlijke eigengemaakte cake. Met appel en rozijnen. Oe! En een beetje kaneel! Jaaaaaa!

Maar geen muffins deze keer. Gewoon cake. In plakken. Dus ik op weg naar de Blokker, voor een cakevorm, en de supermarkt, voor de ingredienten. Enfin, een uurtje shoppen, mixen, snijden en voorverwarmen later kon de vorm in de oven en begon het wachten.

Het resultaat was niet over naar huis te schrijven. Hoewel het binnenste perfect was, was de buitenkant iets aan de donkere kant. Nou ok, de buitenkant was zwart. Stond de bakplaat toch iets te hoog. Dus een week later waagde ik een nieuwe poging, met de oven op een lagere stand en de bakplaat een treetje lager. De meeste ingredienten had ik nog, alleen de roomboter miste ik. En ik had geen zin om het huis uit te gaan. Dus dan maar vloeibare margarine. Want dat staat toch op de verpakking: Ook te gebruiken voor het maken van taarten en cakes.

Juist. Niet doen dus. Tenzij je van soppige cake houd. Anders gewoon niet doen.

Maar ik ben koppig. Dus vorig weekend probeerde ik het weer. Met roomboter. En de juiste overstand.
Et voila, het resultaat was een overheerlijke, goed gevulde appel/rozijnen cake met een vleugje kaneel. Tada! Na de oefening eindelijk de kunst.

Op naar de chocoladecake :)