Oh zo goed bedoelde adviezen

Zoveel mensen komen met goedbedoelde adviezen of opmerkingen. En net zoveel mensen snappen niet dat dit alleen maar vermoeiend is, vaak zelf pijnlijk. Zeker omdat het vaak niet zomaar opmerkingen zijn, het zijn opmerkingen met een oordeel. Niet verassend genoeg zijn het ook bijna altijd mensen die je nauwelijks kennen en nog geen 5% van het hele verhaal kennen.

Vandaag zij iemand tegen me -toen ik om het gesprek over Pats ziekte af te ronden zei: Je doet er zelf weinig aan - dat de meningen daar over verschillen en dat hij me wel wat boeken kon aanraden. Want je liet het toch niet in de handen van de reguliere geneeskunst liggen? Wat wellicht in zijn optiek goedbedoeld zal zijn geweest, maar overkomt als "Tja, eigen schuld."

Net zoals de laatste tijd veelgemaakte opmerking: "Hebben jullie wel de juiste artsen, moeten jullie geen ander ziekenhuis zoeken?" Geloof me als ik zeg dat we hier vaak genoeg over nadenken en over na gedacht hebben. Het feit dat je die vraag stelt suggereert dat je vind dat we dit niet doen.

Dit geldt ook voor alle andere opmerkingen die beginnen met "Hebben jullie weleens nagedacht/geprobeerd..." Pat is al 6 jaar bezig met zijn strijd tegen kanker, dus het antwoord hierop geldt hoogstwaarschijnlijk Ja en Ongetwijfeld. Er zijn uiteraard dingen die we niet doen aangezien we daar niet in geloven. Bidden bijvoorbeeld, of de reguliere wetenschap verlaten voor de alternatieve. Dat behoor je te respecteren, meet geen uitdrukking aan die duidelijk zegt "Dan moet je het zelf maar weten." Dat is ongelooflijk pijnlijk en vreselijk oneerlijk.

Iedereen heeft zijn eigen meningen, ervaringen en opvattingen. Dat is begrijpelijk. Maar ik word er een beetje moe van. En vandaag ook vreselijk kwaad.

0 reacties: