Weer een oorlogswond

Afgelopen woensdag ging Pat weer onder het mes. Zoals al eerder gezegd: om resterende lymfeklieren te verwijderen. In medische termen was het een lympheklierdissectie aan de linkerkant van secties 2a, 3, 4 en 5.

Hij was al vroeg aan de beurt, om 7 uur (ja, in de ochtend) moesten we ons melden in het AvL en om 8 uur zou de operatie gaan beginnen. Er werd ons (mij en Pats moedertje) al verteld dat hoewel het een redelijk eenvoudige operatie was, het wel voorzichtig moest gebeuren en we dus op uitloop moesten rekenen. Dus wij rekenden op uitloop.

Maar na 5 uur, terwijl de operatie zo'n 3 uur zou duren, maakten we ons toch danig zorgen. Uiteindelijk natuurlijk nergens voor nodig, maar ik kan je vertellen dat die wachttijden zenuwslopend zijn. (Zeker als je net zoals als ik al 3 uur lang naar de wc moet, maar dat niet durft omdat je bang bent dat ze bellen. Ik stond op ploffen!) Ze hadden wel een lympevat geraakt (wat dan flink gaat lekken), maar ook weer goed gedicht, dus maatregelen zoals dieten en extra lang ziekenhuis waren gelukkig niet aan de orde.

Vrijdag mocht de man weer naar huis, met drain. We hadden gehoopt dat die er snel uitmocht, maar er kwam nog te veel vocht uit. Hopelijk is er morgen minder dan 15 ml uitgekomen en mag het slangetje uit zijn nek getrokken worden. Ondertussen loopt de man rond met een fles aan zijn riem en een slangetje in zijn hals.

Een hals die overigens een flinke jaap heeft. Alles bij elkaar zal het bijna 30 cm zijn! Deze keer dus een litteken dat helaas niet onder het t-shirt te verstoppen is. Maar hij is zo wel extra stoer natuurlijk :)

Nu even een paar weken rust en dan kijken of ze het geopereerde gedeelte nog gaan bestralen.

-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: