11 november is de dag

Dit jaar was dat dus de dag dat er heel veel mensen trouwden, heel veel mensen probeerden hun baby geboren te laten worden en de dag van het ultieme gekkengetal. Mooie combinatie he :) Maar uiteraard is het over het algemeen gewoon Sint Maarten.

Vorig jaar was de eerste keer dat wij -nou ja, ik- serieus de deur open deden. Daarvoor zaten we in het donker terwijl Pat de bel uit had gezet. Maar in het donker tv kijken vind ik erg vervelend, dus besloot ik me maar op te offeren. Vorige jaar heb ik welgeteld 8 kindjes langs zien komen. Mwa, dat was nog wel te doen. Dit jaar daarentegen kwamen er complete schoolklassen tegelijk langs! Stonden ze daar met zijn vijftienen een of ander liedje compleet uit de maat te dreunen. En dan moet je ze allemaal een snoepje geven, zonder er een te vergeten of dubbel te geven.

Er zitten er natuulijk altijd tussen die meteen zo'n grijpgraag handje uitsteken. Die negeer ik altijd. Dan laat ik dat hebberige handje hangen tot ik verder echt iedereen gehad heb. Of van die etters die vragen: "Heb je niks anders? Mag ik die hebben?" Ehm... Nee. Wat ik dan wel weer schattig vind zijn die hele kleintjes, die naar de grond starend wat lopen te mompelen. Dan hoor je alleen maar: "elf nov... de dag... mijn lichtje..." En dit jaar kreeg ik er zelfs een dansje bij.

Maar de leukste vond ik nog het meisje dat in een van die grote groepen stond en op het moment dat ze weg wilde gaan tegen me zei: "Mevrouw (jeetje, ik ben een mevrouw), ik heb lekker 2 keer van u een snoepje gekregen." Dat werd opgevangen door haar moeder die meteen reageerde: "Nou, geef die tweede dan maar snel terug!"

2 zakken snoep: €5,-;
de hele avond naar de deur lopen: Ergernis;
de blik op het gezicht van dat kind: Onbetaalbaar :)


----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

1 reacties:

Anoniem zei

hihi leuke blog!
St. Maarten kennen we hier niet, dus we hadden geen aanloop....

x C