Sing-a-long

Ik kan uitstekend zingen.

Daarmee bedoel ik dat ik vaak de tekst wel ken, ik kan maat houden en als ik uit volle borst meezing haal ik de meeste noten ook nog wel. Wat niet wil zeggen dat ik ook mooi kan zingen. Dat dan weer niet. Ik klink als een soort van krolse kat die net is overreden. Maar goed, ik zit toch in de auto, (bijna) niemand die me hoort en zeker als de muziek hard staat kan ik me nog inbeelden dat ik best aardig kan zingen. Soms geloof ik dat zelfs een beetje.

Die illusie werd afgelopen vrijdag keihard onderuitgehaald tijdens een avondje Singstar. Voor de mensen die het niet kennen: Singstar is eigenlijk gewoon karaoke. Samen met 4 vriendinnen, waaronder Bella, Klara en Michelle, en een paar flessen wijn werd het een avond keihard meebrullen.

Tenminste, Bella en ik brulden -wij zijn van mening dat hoe harder je zingt, hoe beter het klinkt-, Michelle probeerde gewoon goed te zingen -wat gezien de score ook best goed lukte- en Klara was vooral bang dat iemand haar vals hoorde zingen :) Wat helemaal niet nodig was, want eerlijk is eerlijk, we waren allemaal geen helden.

En zelfs als je dacht dat het nog best goed ging (toen Bella en ik samen The Lion Sleeps Tonight eruit bulkten, hadden we nog best een aardige score) dan heb je nog... de terugluisterfunctie. Gestript van al het achtergrondlawaai, andere meezingende meiden en de keiharde muziek, hoor je daar... jezelf. In het echt. Ik kan je vertellen: Als alle aspirant-zangers zichzelf zo eens zouden terugluisteren, dan zouden de talentshows heeeeeeel rustig worden.

Eenmaal thuis geloofde ik gewoon niet dat ik zó slecht kon zijn. Dus proef op de som: Camera erbij, record, en zingen met die handel. En replay!

AAAAHHH!! Mijn oren, mijn oren! Schiet die kat af!

Dusss.....


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

2 reacties:

Jane zei

hihih ik vond ons fenomenaal :-)

Noortje zei

The la-hion sleeps toenighiiiiiight
Awiiiiiieeeee ohwie ohwie abambaweeeeeeee