Over olifanten in porseleinkasten en trillende teentjes

Het is bijna niet te geloven, maar ondertussen dans ik al weer 2 jaar. Nog steeds klassiek ballet en sinds een jaar ook jazz dance. Ik vind het altijd grappig hoe relatieve vreemden reageren als ze horen dat ik aan ballet doen. "Ja, dat zie ik je wel doen." Wat ik natuurlijk opvat als een compliment, aangezien balletdansers zo ontzettend sierlijk zijn, maar ik moet ook realistisch zijn en bekennen dat ik me -nog steeds- voel als een olifant in een porseleinkast.

Ik kan sierlijk vechten, stoer en sexy dansen, maar sierlijk dansen is niet echt op mij van toepassing. Sierlijk staan, a la. Dat lukt wel. Sierlijk staan en met mijn armen wapperen lukt ook nog best. Maar zodra er pasjes bij komen en ik die benen de lucht in moet gooien wordt het af en toe een wat zielige vertoning. Het wordt wel beter nu ik echt elke week ga (gisteren dacht ik zelfs na een blik in de spiegel: O, ik sta net zoals mijn lerares! Wow!), maar als ik naar links moet bewegen met mijn rechterbeen terwijl mijn rechterarm met een boogje naar boven moet en ik tegelijkertijd ook nog op mijn houding moet letten, wil het nog wel eens in de soep lopen.

Ik ben ook lang niet zo lenig als ik dacht. Ik kan iemands kop van zijn romp af schoppen, maar dat is toch heel wat anders dan laaaangzaaaaam je been op tillen en uitstrekken. En dat levert in de les leuke plaatjes op. Mijn lerares tilt haar knie op, strekt oneindig sierlijk haar been uit tot naast haar oor en legt haar voet langzaam op de barre. Ik daarentegen (en anderen met mij, maar laat ik mezelf maar als voorbeeld nemen) til mij knie tot barre-hoogte (no problems there), probeer mijn been daarna helemaal uit te strekken, maar eindig vlak onder de barre met trillende teentjes van inspanning. Mijn mede-dansers lagen in een scheur door die teentjes. Gelukkig mochten we het been een eindje helpen door hem maar gewoon omhoog te trekken, wat weer resulteerde in een allesbehalve sierlijk neer laten pleuren op de barre.

Wellicht dat ik over nog eens twee jaar kan zeggen dat ik me echt een danseres voel. Tot die tijd hou ik het nog even op een olifant in een porcsleinkast :)


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: