Over mietjes in een pretpark

Het was al weer een hele tijd geleden dat ik naar een pretpark was geweest en nog langer geleden dat ik ook serieus in een achtbaan heb gezeten. Het laatste pretparkbezoekje was de Winter-Efteling en toen waren veel attracties gesloten. Ik had dan ook super veel zin in afgelopen zaterdag, want ik zou met Max Walibi onveilig gaan maken.

Laat me eerst even stellen dat wij uiteindelijk niks onveilig hebben gemaakt. We waren een stel mietjes. Max durft niet in achtbanen die over de kop of heel snel gaan en met mijn wagenziekte zijn ronddraaiende dingen niet handig, dus toen puntje bij paaltje kwam hebben we ons vooral uitgeleefd in de Rio Grande (en ja, daar word je echt zeiknat van als je pech hebt... wat we hadden!) en nog meer in de kinderachtbaan.

Nou hou ik wel van een loopinkje of twee, dus uiteindelijk stond ik toch in de rij voor de El Condor. Front seat natuurlijk. Ik had er zin in! Tot ik daar hing en ineens wist ik het zeker... ik ging vallen. Maar ja, toen kon ik niet meer terug.... AAAAHHHHHH! Geweldig. Dus ook maar de Goliath proberen. En hij ging omhoog, en omhoog, en omhoog.... ik begon ietwat spijt te krijgen... en omhoog.... en toen loodrecht naar beneden.

Ik heb niet gegild. Zonder adem gillen gaat namelijk niet. Het enige geluid was vóór de val naar beneden: "Oh shit." en toen we eenmaal weer stil stonden: "Huuuu." Nog een keer! Nog een keer!

Na al die spanning sloten we de dag af in stijl: Heel rustig, in de kinderautootjes. Max mocht sturen :)

En met pannekoeken!

-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: