Over de vorderingen van een hardloopster

Ik moet bekennen dan mijn hardlooptrainingen nogal grillig verlopen. Soms zijn er maanden dat ik mooi regelmatig train, minimaal 2 keer in de week, en het heerlijk vind. Daarentegen zitten er ook momenten tussen dat ik gewoon de energie niet kan vinden om überhaupt van de bank af te komen, en die momenten kunnen een maand aanhouden. Desalniettemin (he, ik heb dat woord altijd al eens willen gebruiken :)), de vorderingen zijn er wel degelijk.

Het bewijs: Afgelopen weekend heb ik een halve marathon uitgelopen. Ja, echt! En ik ben me een partijtje trots. 15 kilometer, 18 kilometer, het klinkt allemaal leuk, maar het is niks vergeleken bij De Halve Marathon. Want dat is een afstand voor échte hardlopers. Voor van die mensen in zo'n snelle outfit, die over hun tijden praten in minuten per kilometer in plaats van kilometer per uur, die voor hun training drinken en gelletjes mee moeten nemen omdat ze zo lang onderweg zijn...

He... wacht... Ik ben zowaar een échte hardloper!

En dat is maar goed ook, want de reis naar New York is geboekt en het startbewijs voor de marathon is veilig gesteld. Dus hij is nu echt, en hij komt er aan. De 42,2 kilometer. En natuurlijk heb ik daar vreselijk veel zin in. Maar ik zie er ook zo tegenop. 21,1 kilometer is al een heeeeeeel lang eind...... en dan moet ik nog een keer die afstand. *slik*

Dus ik ga er gewoon nog even niet over nadenken. Ik neem het gewoon per kilometer, ga genieten van de het heerlijke weer wat er aan gaat komen (please please pleeeeaaaase) en de leuke dingen die ik onderweg tegenkom. Zoals de hertjes bij de Oostvaardersplassen en het mooie uitzicht vanaf de dijk.

Als ik van mijn halve-marathon-auwie-voet af ben... dat dan weer wel...





-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: