Een introductie

Elk nadeel heb z'n voordeel. Zo kan een hele nare reorganisatie tot gevolg hebben dat je ineens een paar nieuwe collega's krijgt. Waarbij er eentje in staat is om je te laten lachen tot de tranen in je ogen staan. Die zelf eigenlijk ook wel erg leuk lacht. Die na ellenlange chatsessies toegeeft dat hij jou ook wel leuker vindt lachen dan de gemiddelde collega...

Tja... en wat doe je dan? Wat ik deed was me vreselijk schuldig voelen. En puberaal verliefd. Compleet overvallen. En schuldig. En happy. Oh, en schuldig... of had ik dat al gezegd? Oftewel, in mijn hoofd was het een enorme warboel. Ok, dacht ik toen, rustig aan, stap voor stap. Rustig blijven ademhalen.

Ik besloot de stap te wagen. Zo kwam het dat iets vriendschappelijks wat meer werd na een avondje superslechte films kijken (tenminste, dat probeerden we. Superbabies hebben we uit ellende na 5 minuten maar ingeruild voor Inception :)).  En dat het "wat meer" na een enkele officiële en veel onofficiële dates uitgroeide naar iets serieus.

De warboel zit nog steeds in mijn hoofd. Die zal er ook nog wel een tijdje blijven zitten. Ik zal vast nog wel eens een dramatisch blog plaatsen over de chaos die mijn piekerende hersens creëren. En dat is ok. Maar voor nu, wat ik met dit hele verhaal als doel had, wil ik mijn vriend introduceren aan mijn lieve lezers.

Everyone, say Hi to Peter...


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: