Even snuffelen

"Oh, een soort van snuffelstage?" Vroeg ik. Nee, zo mocht ik het niet noemen. Oh? Nee, ze noemden het een Junior Stage. Oh. Ok. Persoonlijk vind ik anderhalve dag mee lopen bij een fysiotherapeut om te ervaren hoe het er in de praktijk aan toe gaat een snuffelstage, maar ok, de hogeschool wil het een Junior Stage noemen. Prima. Beestje, naampje... in ieder geval mocht ik afgelopen week een kijkje nemen in de behandelkamers van mijn eigen fysiotherapeut.

Om met het resultaat te beginnen: Het was een bevestiging dat ik de juiste opleiding aan het doen ben. Maandagmiddag mocht ik beginnen en donderdag de hele dag en ondanks dat ik compleet uitgescheten thuis kwam heb ik de rest van de avond zingend doorgebracht. Ik ben er duidelijk niet meer aangewend om vol energie van mijn werk thuis te komen.

Natuurlijk was het grotendeels alleen maar kijken. Wat gebeurt er nou als er een echte patient zit in plaats van een medestudent die speelt alsof hij au heeft en eigenlijk geen zin heeft om weeeeeer zo'n rollenspel te doen?

Grappig genoeg kon ik er duidelijk een paar gevallen uit halen die we op school ook gehad hadden. Niet zozeer qua klachten, dat is elke keer net iets anders, maar vooral qua persoonlijkheden. De persoon die rust moest houden, dat ook wel snapte, maar die ene keer tennis kon toch wel? Want dat kon echt niet overgeslagen worden. Of de vrouw die niet snapte waar haar schouderklachten vandaan kwamen terwijl ze binnenkwam met een enorme tas, nog grotere tot de nok toe gevulde luiertas en een baby in een loeizware maxicosi aan haar arm. Openstaan, begrijpen, willen... mijn lessen communicatie kregen ineens betekenis.

Maar het leukste was de laatste dag. Ik had al mogen meekijken en meevoelen (super kraak knieen, jaikes), donderdag mocht ik ondanks mijn beperkte (ok, afwezige) ervaring ook zelf doen. "Op je opleiding leren ze toch ook masseren? Neem dan maar even van me over."

Verplicht was om een vraaggesprek af te nemen bij een voor mij onbekend iemand. Mocht ook een welwillende bestaande patient zijn. Maar nee, dat was niet zo leuk, werd besloten. "Loop maar even met die mee, die krijgt vandaag een volledig nieuwe patient. Geen idee wat die heeft, kan je mooi op oefenen." En na het gesprek en door de fysio uitgevoerde eerste onderzoek: "Kan je hem aanleren hoe hij met 1 kruk moet lopen? Kom maar dan." Hell yes.

Jup, dit wil ik doen...


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: