"En? Weten ze het al?"

Ik weet niet meer hoe vaak die vraag mij en Peter al is gesteld in de afgelopen 9 maanden. Waarbij met "ze" wordt bedoeld "de collega's". Ondertussen kan ik die vraag overwegend bevestigend beantwoorden, maar dat is echt pas sinds kort.

Niet dat we het expres geheim houden. Eén van de eerste dingen die we deden toen we iets kregen was in de bedrijfscodes kijken wat de regels waren met betrekking tot relaties tussen collega's. Niet dat we daar iets van af hadden laten hangen, maar dan weet je in ieder geval hoe ze er tegen aan kijken. Bleek dat daar nergens iets over stond, wat wij dan maar interpreteerden als: "Als ze het niet belangrijk genoeg vinden om in de bedrijfsregels op te nemen, dan hoeven wij er ons ook niet druk over te maken." Zelfs als ze er moeilijk over zouden doen, vanaf eind november ben ik niet meer werkzaam voor de huidige werkgever (de verklaring van het hoe en wat en hoe nu verder volgt in een volgende blog), dus dan is het probleem ook meteen opgelost.

Overigens hebben we wel een soort "werkmodus". Op het werk gebeurt niks. Soms een knipoog of een stiekem handje ergens en wat geflirt over de chat, maar we waren er vanaf het begin af aan al over eens, geen geflikflooi op het werk. Daarentegen vinden we ook dat het niks is om ons voor te schamen, dus als iemand iets direct vraag zullen we er niet over liegen.

Alleen...

Nog bijna niemand heeft ons direct iets gevraagd. De collega's in het officiële team zitten verspreid door het land en die zien we dus niet continu. Zij zien niet meer dan de werkmodus. Eén van de collega's kwam er achter toen deze bevriend werd op Facebook en een ander kreeg het op een of andere manier ook te horen en die durfde er ook direct naar te vragen. Hooglijk verbaasd, hij had nog nooit wat gemerkt. Tja, toch die werkmodus he. De rest heeft geloof ik nog geen idee. Het zou me verbazen als dat nog lang zo blijft, de collega die er laats achter kwam is namelijk een gezellige ouwehoer...

Dan zijn er nog degenen waarmee we vaak het werkhok delen. Het kan niet anders of die hebben een ernstig vermoeden. Daar werken we tenslotte bijna dagelijks mee. Ook de manager begint nu een idee te krijgen, aangezien het best opvallend is dat we steeds dezelfde vrije dagen opnemen. Soms komt er een soort van voorzichtig vraagje waarvan ik achteraf denk "He, zat die nou te vissen?" maar direct vragen is tot nu toe voor iedereen nog een stap te ver. Ik vind direct vanuit het niks aanbieden dan ook weer zo raar en daarom suddert het een beetje zo door.

We maken ons er zelf niet zo druk om, maar de mensen om ons heen vinden het een fascinerend onderwerp."En? Weten ze het al?" Ik denk dat die nog wel een paar keer gesteld gaat worden :)


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

2 reacties:

OG zei

Voor de volledigheid dan nog maar even een reactie hier op...
"Dan zijn er nog degenen waarmee we vaak het werkhok delen. Het kan niet anders of die hebben een ernstig vermoeden."
Ja, al maanden en maanden. Wat opviel was dat jullie wel erg vaak (vaak met een minuut of 5, soms een kwartier) bijna gelijk weg gingen of aankwamen. Al moet ik zeggen dat de meeste mensen het niet was opgevallen. Volgens mij. Maar goed, jullie waren niet het eerste stelletje wat ik daar heb zien zitten.

Noortje Merks zei

Hahahaha, jij was idd een van diegene die ik bedoelde :) Ja, jij had er al ervaring mee. Toen was ik compleet oblivious.