Noortje is tweedejaars-student

Aan het eind van het eerste schooljaar zat ik er een beetje doorheen. Ok ok, ik zat er volledig doorheen. Uiteindelijk heb ik in de laatste tentamenperiode maar gewoon besloten om de helft van de tentamens niet te doen, alleen maar om wat rust in mijn kop te krijgen. Dat werkte gedeeltelijk. Genoeg rust in ieder geval om de andere helft van de tentamens voldoende te halen.

Niet genoeg om zin te hebben in het nieuwe schooljaar. want ik moet bekennen dat het me allemaal flink tegenviel. Dat studeren naast het werken naast de hardlooptrainingen en oh ja... ook nog een sociaal leven. Ik dacht me wel even fluitend door die vier jaar heen te slaan, maar dat is dus niet zo. Niet in de laatste plaats omdat er -zoals ik al eens vertelde- nu ook echt geleerd moet worden. En naast het leren moet er ook worden geoefend. En in alle eerlijkheid, op het laatste tentamen in de herkansingen na (die ik overigens alle 3 prima gemaakt heb), heb ik dat veel te weinig gedaan, dus daar zou in het tweede jaar ook tijd in moeten gaan zitten.

Ik zag het echt even niet meer zitten. De optie om gewoon maar met de opleiding te stoppen heb ik serieus overwogen. Niet doorgezet, aangezien ik vandaag ben begonnen als tweedejaars-student. Maar goed ook. Toen ik aan het eind van de vakantie voor mijn herkansingen aan het oefenen was en aan het praten was over de dingen die ik had geleerd, werd ik al weer langzaam enthousiast. En kom je op zo'n eerste dag weer het gebouw binnen, zie je de mensen die ook weer vol enthousiasme aan de slag willen, komen er weer onderwerpen aanbod waarbij je elke keer denk: "Dat is leuk!" Rugklachten, reflexhamertjes, zelf gaan mobiliseren, ik krijg er een grijns van op mijn gezicht.

Er zullen in de loop van de komende paar jaar nog wel heel veel momenten komen waarop ik denk: "Waar ben ik in godsnaam aan begonnen?" Maar de kop is er nu af. En ik weet het nog net zo zeker als toen ik net was begonnen: Noortje wordt fysiotherapeut :)


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

1 reacties:

Anoniem zei

Vanuit frankrijk, heerlijk lui, zijn wij vreselijk trots op jou. Wat een doorzetter ben je toch. Nooit opgeven en (bijna) altijd weten wat je wilt. Echt Noortje! Je bent n toppertje. Afra en pa, we houden van jou.