De dingen die je leert op de opleiding Fysiotherapie

Zoals ik een tijdje terug al blogde, ben ik ondertussen gestart aan het tweede jaar van mijn opleiding. Het is erg intensief, zo'n opleiding naast een baan, maar ook ontzettend leuk. Leerzaam uiteraard ook. En niet alleen in het opzicht van fysiotherapeutische zaken.

Zo heb ik door alle onderzoeken die we als vaardigheid moeten beheersen geleerd dat mijn lijf eigenlijk vreselijk instabiel is. Zo moeten we een hele batterij aan actieve, passieve en weerstandsonderzoeken kunnen en dat moeten we op elkaar oefenen. Dus ook ik ben elke les een proefkonijn voor iemand anders. En altijd, het maakt niet uit welk lichaamsdeel het betreft, is mijn lijf instabiel en ongecontroleerd. Enkels, schouders, polsen, rug, benen, nek... geen enkele beweging wordt tril- of schok- vrij uitgevoerd. Best grappig, aangezien ik daar in mijn dagelijks leven absoluut geen last van heb.

Ik ben ook zo scheef als een hoepel. Een been is ietsje langer als het andere en dat komt overal in terug. De ene heup staat daardoor hoger, die schouder dus ook, de rugspieren aan de andere kant zijn juist groter en staan strakker omdat ze moeten compenseren. Goh, wat zou nou toch de oorzaak van mijn rugpijn zijn?

Een andere ding dat ik geleerd heb is dat deeltijdstudenten- je weet wel, mensen die de opleiding naast hun werk doen en al wat ouder en volwassener zijn- nét zo kinderachtig zijn als de voltijdstudentjes van 17. Een van de leraren maakte eens de opmerking: "Ik dacht dat de deeltijders dit soort opmerkingen niet meer maakten." Denk hierbij aan opmerkingen over het voordeel van tandloze vrouwen, gaten in massagetafels en welk lichaamsdeel daar in hoort en prostaatmelken (ik zou het vooral niet googlen). Dat alle studenten de helft van de tijd half ontkleed rondlopen helpt hier natuurlijk ook niet bij.

Dat half ontkleed rondlopen is overigens in het begin heel eng, maar ondertussen heeft bijna niemand hier meer moeite mee. Werd er in het begin nog driftig gegiecheld wanneer bij de massagelessen aan de dame werd gevraagd of het bh-bandje losgemaakt mocht worden (of koppelstuk, zoals één van de heren het in zijn zenuwen noemde), nu komt het regelmatig voor tijdens het oefenen dat een half ontkleedde "patiënt" wordt onderzocht door een even half ontkleedde "fysiotherapeut". Even voor de duidelijkheid, half ontkleed betekent mét ondergoed aan. Goed bedekkend, degelijk ondergoed. Voor het geval je hele andere ideeën krijgt...

En ik heb geleerd dat een doodsangst voor wiskunde/natuurkunde nooit verdwijnt. Hij kan een aantal jaar onderduiken, wat hij bij mij had gedaan nadat ik mijn wiskunde B na keihard blokken met een 6.2 had afgesloten op mijn VWO examen (ik ben nog nooit zo trots geweest op een cijfer trouwens). Natuurkunde had ik toen al 3 jaar terug laten vallen. Maar hij dook ook direct weer op toen we vorige week een basislesje biomechanica kregen. Na 5 minuten, een Fm, Fdis, Mm en wat Newtons verder, had ik mijn pen neergelegd en zat ik met een glazige blik naar mijn lerares te staren. Gelukkig had ze dat door en kwam ze het persoonlijk nog eens uitleggen, dus ik denk dat ik het nu snap. Een beetje. De angst is er niet minder om.

Het zijn niet de dingen die ze je hopen te leren op de opleiding, maar ach... alle kennis is het hebben waard toch ;)


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: