The woman in the mirror

Het is avond. Buiten is het aardedonker. De wind giert rond het huis en de regen slaat genadeloos tegen de ramen. In de woning die krakend protesteert tegen al dat geweld staat in de relatieve veiligheid van de badkamer de bewoonster haar nachtritueel af te werken. De badkamerlamp knippert en werpt grillig gevormde schaduwen op de wanden, in contrast met de bliksem die zijn eigen beelden maakt. Op haar weg uit de badkamer werp ze nog éénmaal een blik in de spiegel en dan ziet ze het... en ze begin te gillen.
 
Een rimpel.

*dumdumduuuum*

Jaja, lach maar. Niet grappig.

De eerste witte haren zijn al tijden geleden gespot. Dat was geen enkel probleem. Sterker nog, wat waren dat een stel schitterende haren! Ze waren niet grijs, oh nee! In die donkere bos haar staken ze prachtig af, glanzend en bijna lichtgevend wit, precies daar in dat kruintje vooraan. Er werden foto's van gemaakt en vol trots werden ze geshowd aan de wereld. Verven? Geen denken aan!

De fronsrimpel in het voorhoofd zat er ook al een tijd. Niet iets om blij mee te zijn, maar ja, bijna onvermijdelijk voor de enorme piekeraar. Die was acceptabel. Vooral omdat die niet leeftijdsgebonden was. Die zat er waarschijnlijk al in de pubertijd.

Maar die ene rimpel... oh nee oh nee. Dat is er een die komt met de jaren. En terwijl de aankomende 30 helemaal geen angst inboezemt (30 is tenslotte een prachtig rond getal en ach, zolang je nog lekker puberaal kan doen op je 30e is het alleen maar een cijfertje), bracht dit minuscule lijntje een enorme schrikreactie teweeg. Daarzo, rond dat oog. Er werd ingezoomd naar de spiegel. Wowwowwow! Er zitten er nog meer! Aw crap, rond het andere oog ook. Oh nee he. Nog geen 30 en dan al beginnen aan de aftakeling. Het moet niet gekker worden. Verder inzoomen. Trekken, duwen. Zuchten. Er werd in gedachten al een bejaardentehuis uitgezocht. Uitzoomen. Pijnlijk geforceerde lach naar de spiegel. Hé! Echt waar? Inzoomen. Lachen. Ja, het lijkt er echt op. Uitzoomen. Nog een lach. Nu een echte. Huh. Krijg nou wat.

Lachrimpels.

Gelukkig...


------
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: