00-Noortje

Shit, ze zitten achter ons aan! Zo snel we kunnen rennen we door het hotel. Eenmaal in onze hotelkamer hijgen we zwaar uit, we zijn veilig! Wacht. Ik hoor wat. Nee, toch niet veilig, daar zijn ze, de mannen die dat waardevolle ding willen hebben die de onbekende man en ik in ons bezig hebben.

Ik heb geen idee hoe ik in zijn gezelschap ben beland en al helemaal niet waarom ik in die hotelkamer mijn broek sta aan te trekken, ik weet alleen dat het zijn schuld is dat ze achter ons aan ziten. En hij besluit er ineens vandoor te gaan en het waardevolle object bij mij achter te laten. Dus nu ben ik hun doelwit.

Ik kan niet meer weg door de deur van de kamer. Mijn achtervolgers staan tenslotte in de gang. Mijn enige vluchtweg is afgesloten. Of toch niet? Het raam kan open. Ver genoeg open om mij erdoor te laten. Dus schuifel ik via een smal richeltje op 20 verdiepingen hoog naar de volgende kamer. Gelukkig staat daar het raam op een kier, maar op het moment dat ik mezelf naar binnen aan het wringen ben, rennen mijn achtervolgers door de gang en zien ze me door het glas naast de deur. Shit, betrapt!

Weer heb ik geen andere mogelijkheid dan het raam uit, terug richting mijn eigen kamer en verder, hopend op een plek waar ik weer naar binnen kan. Het is doodeng daar op dat richeltje. Heel voorzichtig ga ik verder, tot ik bij een hoek aankom. Een hoek waar het richeltje ophoud. Ik kan niet verder. Maar ze zitten achter me, dus ik kan ook niet terug. Ik heb geen idee wat het waardevolle voorwerp is, maar ze mogen me onder geen beding in handen krijgen.
 
Dus ik spring. In de wetenschap dat ik het zwembad daar ver beneden in de diepte nooit zal halen.

Gelukkig werd ik wakker voordat ik landde...


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: