Ik heb geeeeeen idee!!

Begin deze maand ging mijn contract bij de nieuwe baas in. Nou werk ik in de detachering als testspecialist, wat betekent dat ik door andere bedrijven wordt ingehuurd om te kijken of hun computersystemen doen wat ze zouden moeten doen. Zo leg ik het in ieder geval altijd uit aan de opa's, oma's en andere mensen die met hun oren gaan klapperen als ik de woorden applicatie, software of tester in de mond neem.

Maar dat betekent wel dat er dan een bedrijf moet zijn wat mij in dienst wil nemen. En tot vorige week was die er nog niet. Ja, er liepen wel een paar dingetjes en ik was bij een paar grote namen aangeboden, maar ja, het zijn vooral grote bedrijven die mensen zoals mij in dienst nemen en die staan nou niet echt bekend om hun snelle beslisisngen. Dus ik was in de verwachting dat ik de eerste twee weken van februari nog gewoon thuis zou zitten. Betaald, dat dan weer wel, maar toch. Saai, vervelend thuis.

Totdat ik dinsdagavond om kwart voor 10 ineens door de baas werd gebeld. "Sorry, ik ben het niet gewoon mijn medewerkers zo laat nog te bellen, maar ik heb hier een paniekaanvraag liggen, of je morgen op intakegesprek kan komen." Okee, okee, hij nam het woord paniekaanvraag niet in de mond, maar daar kwam het min of meer op neer. Een bedrijf wat per direct hun volledige testafdeling de deur uit had gedaan. En met per direct bedoel ik dat ze om kwart voor 3 te horen kregen dat ze weg moesten en om 3 uur moesten de bureaus zijn uitgeruimd. Zoiets. Dus er moest stante pede vervanging komen. Ja hoor, ik kom wel. "Oh ja, ze hebben het druk, dus je hebt maar een half uurtje." Jaikes.

En zo kwam het dat ik afgelopen dinsdag het meest bizarre intake/sollicatiegesprek ooit heb gehad. Want ik was niet de enige die met spoed was uitgenodigd. Stante pede, dus ook maar meteen een volledige kudde. Ze moesten tenslotte 35 man terug hebben, dus hadden ze voor de zekerheid het dubbele aantal uitgenodigd. Wat betekende dat mijn half uurtje geen half uur was, maar een kwartier. Bij twee mannen die de hele dag deze kwartierjes hadden en daar meteen een mening over moesten hebben. Het was net een lopende band:

Stap 1, receptie: Sollicitant meldt zich
Stap 2, afdelingssecretaresse: Haal de solliciant op wanneer het tijd is
Stap 3, Manager en Manager: Start ondervraging sollicitant
Stap 4, Manager en Manager: Stop ondervraging sollicitant
Stap 5, afdelingssecretaresse: Breng sollicitant weer terug
Herhaal vanaf stap 1.

Terwijl ik bij de receptie zat te wachten zal ik sollicitanten terug gebracht worden met een volledig verdwaasde uitdrukking op hun gezicht. En na mijn eigen kwartiertje keek ik waarschijnlijk hetzelfde. Want vooraf had ik geen idee voor wat voor functie ik precies langs kwam, of voor wat voor systeem, of welke afdeling precies. En achteraf ook niet, want tja, in een kwartier is er nou eenmaal weinig tijd. Dus toen me na het gesprek door degene die me terugbracht werd gevraagd: "En hoe ging het?" Was mij antwoord: "Ik heb geeeeeen idee!!"

Maar blijkbaar ging het goed, want de dag daarna kreeg ik te horen dat ik een van de gelukkigen was. Waarvoor precies was nog steeds volledig onduidelijk. Wanneer ik op moest komen draven was ook nog onduidelijk. Dat bleek afgelopen dinsdag te worden. En toen me zondag werd gevraagd "Wat ga je precies doen?" Was mijn antwoord: "Ik heb geeeeeen idee!!"

Ondertussen heb ik wel een idee. Een project wat een half jaar geleden al afgerond had moeten zijn. Lekker uitgelopen dus, geen overdracht en alle lopende zaken staan waarschijnlijk nog op de laptops van de mensen die eruit geknikkerd zijn -en zijn dus niet meer te achterhalen-. Dus wat er al gedaan is en wat ik nog moet doen? Je raad het al... Ik heb geeeeeeen idee!!

Heerlijk om weer aan het werk te zijn :)


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: