The keys to my happiness

De burn-out is mij niet onbekend. De overgang van "Het is flink druk, maar ik ben wel lekker bezig"-stress naar de "LAAT ME VERDOMME NOU EENS MET RUST (anders ga ik heel hard huilen)"-stress is heel geleidelijk en juist daarom zo verneukeratief. Voor je het weet lig je 's ochtends in bed te huilen bij de gedachte dat je weer aan het werk moet terwijl je de energie niet eens hebt om je slapende arm onder je hoofd vandaan te halen.

Tenminste, dat was mijn ervaring.

Ondertussen weet ik precies wanneer ik te ver ga, maar ook precies waar ik me goed bij voel en blijf voelen. Rust, reinheid en regelmaat. Ik weet het! Het klinkt fout en ouderwets en niet te vergeten vooral ongelooflijk saai! Maar goed uitgerust zijn, thuiskomen in een opgeruimd huis, een vast moment waarop ik opsta en thuiskom, ik voel me er gewoon goed bij. Niet alleen krijg ik er meer rust in mijn kop van, zelfs mijn lijf functioneert beter.

Voor mij helpt het enorm om in het moment te blijven. In het hier, in het nu. Om me bewust te zijn van hetgeen ik op dat moment aan het doen ben. Met bewust zijn bedoel ik niet perse focussen. Ergens op gefocust zijn, kost energie, het is intensief. Met bewust zijn van iets bedoel ik iets opmerken, iets zien, iets horen, iets voelen en er gewoon even stil bij staan.

Probeer het eens als je na een lange, drukke werkdag naar huis gaat. Probeer eens niet naar je auto te rennen om snel naar huis te rijden omdat je zo snel mogelijk thuis wilt zijn. Die file staat er toch wel, die wordt niet korter omdat je er eerder in gaat staan, hij gaat ook niet harder rijden omdat jij je druk maakt. Accepteer dat en wordt je bewust van het moment.

Jaja, zweefteef Noortje hier. Hallo!

Doe nou maar gewoon even. Even niet denken aan wat je allemaal nog moet doen, of erger nog, wat je anders had kunnen doen. Je zit in de auto. Je bent klaar met werk, je kan nu toch niks meer doen. Kijk eens om je heen. Luister. Voel. Je zal zien dat je kleine dingen gaan opvallen. Dat die zonsondergang toch wel erg mooi is. Dat het zonnetje wel erg lekker warm op je bol schijnt. En geniet er van! Of je nou geniet van je favoriete muziek die uit je speakers blèrt of juist dat het na al die kakelende collega's nu eens helemaal stil is of van het feit dat je helemaal nergens aan hoeft de denken en je gedachten alle kanten op mogen gaan (lekker dat zonnetje en toch vind ik die windmolens leuk jee wat heeft die Duitser een smerige nummerplaat ja ik moet eigenlijk ook weer eens mijn auto wassen toch een fijn bakkie).

Niet piekeren. Zodra je merkt dat je gaat piekeren, meteen afkappen. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Ik merk dat het helpt door te relativeren. "Wat is het ergste wat er kan gebeuren?" Meestal valt het bij mij dan al helemaal dood. Oh. Is dat alles? Waarom maak ik me er dan in hemelsnaam druk om? "Kan ik er NU en HIER iets aan doen?" Aangezien mij gepieker zich concentreert op de momenten dat ik in de auto zit of in bed lig, is het antwoord daarop bijna altijd "Nee." Tja, dan ben je ook best snel klaar.

Uiteraard werkt dit niet altijd en wordt het me soms gewoon even te veel. Ik merk dat doordat ik ineens zonder reden een hekel heb aan de mensen om me heen. Het kan natuurlijk niet altijd, maar dan wordt het tijd om er mee op te houden. En ja, dat doe ik tegenwoordig ook echt. Dan ga ik gewoon een paar uurtjes eerder naar huis. Die haal ik dan later die week in, wanneer ik me frisser en uitgeruster voel en niet de hele tijd de behoefte voel om mijn collega's met de track ball van mijn ergonomische muis te bekogelen. Wat kan ik genieten van die heerlijke gestolen uurtjes! En de volgende dag ben ik er weer helemaal klaar voor.

Het zijn zulke eenvoudige dingetjes, maar jullie kennen me ondertussen... Those are the small things that make me happy.


-----
Ontvang nu al mijn blogs in je mailbox! Klik hier!

0 reacties: