Een inspirerende conversatie

Mijn telefoon gaat. Zonder te kijken druk ik op het knopje van mijn carkit om het gesprek aan te nemen. Een paar minuten geleden had ik Peter gebeld en die was in gesprek, dus ik ga er van uit dat hij nu terug belt.

"Halloooooo!!!" blèèr ik.

Ik hoor wat rare geluiden op de lijn en dan is het even stil.

"Hallo?"

"Hallo? Annemarie?" klinkt een vrouwenstem aan de andere kant van de lijn.

Ok, dat is een onverwachte. Ik check de naam op het schermpje. Nee, daar staat toch echt Peter. De laatste keer dat ik hem zag was hij toch echt een mannetje.

"Nope, Noortje."

Het is even stil. Aangezien ik stil sta voor het stoplicht heb ik de mogelijkheid om mijn telefoon uit mijn tas te vissen. Ook hier staat het: Peter. Ik zie al scenario's voor me van een kerel die beroofd is en nu telefoonloos.

"Wie is dit?"

Ze klinkt een beetje beledigd. Als dit een film was geweest, zou haar volgende zin zijn: "Waarom bel jij mijn man?" Maar dit is het echte leven en ik weet wel beter, dus dat gebeurt niet. In plaats daarvan kom ik enorm scherp uit de hoek.

"Noortje."

Wederom een verwarde stilte. Ja, twee gevatte miepen aan de telefoon hier. Dan stel ik de echt interessante vraag:

"Wie is dít?"

De verbinding wordt verbroken. Ik blijf in opperste verwarring naar de weg staren.
Dan gaat mijn telefoon opnieuw over. Weer Peter. Maar ja, welke Peter?

"Hoi! Ging niet goed net hè? Ik hoorde helemaal niks."

Ah, de echte deze keer.

"Nou..."

Ergens in Nederland vertelt een net zo'n appelige vrouw hetzelfde verhaal aan een Annemarie.



0 reacties: