Zo gek als een deur

Een tijdje terug blogde ik over mijn eerste proefles Taekwondo. Daar vloeide nog een tweede proefles uit en daardoor besloot ik er ondanks mijn initiële enthousiasme niet mee door te gaan. Proefles 2 was namelijk gewijd aan sparren. En alles wat daar geleerd werd, was tegenovergesteld aan alles wat ik tot nu toe had gedaan. Ik kon er helemaal niks mee en dat irriteerde me mateloos.

Maar ja, dat betekende dus dat ik nog steeds sportloos was. En daar komt Insanity in de picture.Oftewel Krankzinnigheid in het Nederlands. En dat is eigen wel de beste benaming.

Voor de mensen die het niet kennen: Het is een fitnessprogramma wat je thuis doet. Het wordt geleid door Shaun T, een grote gespierde kerel met een sympathieke kop. Elke les duurt tussen een half uur en een uur en eigenlijk zou je elke dag zo'n les moeten volgen om aan het eind van de voorgeschreven 60 dagen net zo'n blokjesbuik en zulke gespierde armen te hebben als Shaun. De makers beweren dat het voor iedereen geschikt is, maar ik heb daar zo mijn twijfels over. Het heet niet voor niks Insanity. Intensief is een understatement.

Ik doe het nu twee tot drie keer in de week en mijn lijf vind dat mooi zat. Dan kan het in de dagen ertussen een beetje bijkomen van de spierpijn. Ik heb ook nog nooit een les volledig mee kunnen doen. Als ik voluit mee doe betekent dat dat ik op driekwart sterretjes zie en even een oefening (of twee) over moet slaan. En ik heb dan nog een redelijke basisconditie.

Het begint leuk. Shaun glimlacht vriendelijk naar je en belooft dat dit een leuke les wordt. Hij heeft er zin! "You can do it!" Vol enthousiasme begin je in een looppas, die overgaat in moves met mooie namen zoals de Heisman of Suicide drills. "Come on, dig deeper!" Laatste oefening, klaar! Je spieren trillen, zweet loopt over je rug en je staat te hijgen als een molenpaard. Maar dat viel nog best mee toch? Oh... wacht... dit was alleen nog maar de warming up?? Je moet nog twintig minuten?? Je vind Shaun ineens niet zo aardig meer.

Maar opgeven... nee toch? Dus gewoon doorgaan. Met Level 2 drills, C-sit positions en Push-Up Jacks. Shaun beweert nog steeds dat je het kan. "Keep your core tight!" Je ziet intussen zijn vriendelijke glimlach als de sadistische grijns die het eigenlijk is. "Kijk, zo moet het!" Zegt hij terwijl hij bij een perfect gespierde vrouw gaat staan. Ze grijnst trots terwijl ze de oefening uitvoert, voor de goede orde gilt ze nog even: "AAAAHH!".

Jij ligt op de grond dezelfde oefening te doen, ware het niet dat het eruit ziet alsof je net overreden bent, je geen adem meer hebt om te gillen en al helemaal niet om er zo perky uit te zien als dat stomme mens op het scherm. Aan het begin van de les was ze overigens nog niet stom, maar onderhand begin je aan dat hele sportieve zooitje een hekel te krijgen.

"COME ON Y'ALL! LET'S GOOOO!!!" Het einde is in zicht. "How y'all doing?" WAT DENK JE ZELF? "Almost there, you can do it." Na de laatste grondoefening ben je niet meer van je knieen af gekomen en nu zit je kwaad naar het scherm te staren. Uhu. Je probeert je arm nog op te tillen, maar die piekert er niet over om nog een keer omhoog te komen. Halfbakken doe je nog mee met de cooling down, maar je benen trillen te erg om recht te blijven staan. En dan eindelijk is de les afgelopen. "Aaahhh, dat was lekker he!" Je hebt de energie niet meer om die eikel kwaad aan te kijken.

Maar wat nog het meest insane is aan dit hele verhaal?

Dat je het de volgende keer dus gewoon weer doet...


2 reacties:

Jane zei

De eerste fittest die ik deed gaf ik op bij "suicide jumps" Ik dacht: het is goed met je! Ik na nu even mijn maag ledigen en daarna in coma raken.

De 2e poging gaf ik op bij 3 minuten na start van de fittest.

Volgende keer beter :-P

Noortje Merks zei

Ja erg he! Het is wel een gevalletje Oefening baart kunst, na 2 weken merk je echt wel verschil :) gewoon doorzetten!