Fileperikelen: Meneer Meetwiel

Er wordt bij Lelystad flink aan de weg gewerkt om de op- en afritten van en naar de A6 te verbeteren. Er wordt ook maar meteen een achterstallig onderhouden bruggetje meegenomen. Hoewel het allemaal niet zo lang duurt en de overlast over het algemeen wel meevalt, zijn files richting de snelweg helaas onvermijdelijk. Zo gebeurde het dat ik vorige week op de verkeerde weghelft tussen een hele rits rood/wit-gestreepte paaltjes stond, te wachten tot ik weer de goede kant op mocht, naar de A6. Samen met de rest van Lelystad die dezelfde kant op moest.

Nou was ik ruim op tijd, had ik net goed ontbeten en stond ik met een leuk muziekje aan in het zonnetje, dus heel erg vond ik het niet. En het gaf me de mogelijkheid om de werkzaamheden aan de overkant van de weg eens goed te bekijken.

Twee wegwerkers waren druk in gesprek. Een oudere man en een jonkie die eruit zag alsof dit zijn stage was. Ze stonden precies op een stuk waar de nieuwe weg abrupt overging in een stuk oude weg, weggeschraapt en al. Jonkie hield iets vast wat op een kaart leek en keek daar af en toe eens op, daarna gevolgd door een zoekende blik op het wegdek voor hem. Oudje praatte in de tussentijd gewoon verder, de ietwat verwarde blik van Jonkie gewoon negerend. Ik vond Jonkie een beetje zielig, met zijn dikke lange spijkerbroek daar in die zon en zijn knalrood verbrande nekje. Waarschijnlijk zou hij met dit beroep nooit meer van zijn rode nekje afkomen, gezien zijn worteltjesoranje haar.

Langzaam sjokte er een andere oudgediende naar het tweetal, een meetwiel voor zich uitduwend. Heel even kwam hij erbij staan en wisselde een paar woorden met Oudje. Jonkie gaf het op en vouwde zijn kaart maar weer op. Deze werd er echter meteen weer bijgepakt toen Oudje weer tegen hem begon te praten. Met een paar wijde armgebaren leek hij wat uit te leggen en Jonkie keek weer zoekend op zijn kaart.

Meneer Meetwiel sjokte in de tussentijd achter ze langs, langs de afscheiding van oude weg naar nieuwe weg. Heen. Terug. Heen. Weer terug. Vanaf de overkant van de weg riep hij iets tegen zijn collega's. Deze richtte hun aandacht op hem en keken toe hoe hij dat kunstje herhaalde, nu allemaal met de blik op het meetwiel.

Een andere collega werd erbij geroepen. De opzichter denk ik. Er werden een paar woorden uitgewisseld en Meneer Meetwiel liep weer heen en daarna weer terug. Opzichter vond het blijkbaar goed en op magische wijze verscheen er een spuitbusje in zijn handen. Hij wenkte Jonkie en Oudje en ging aan de overkant van de weg bij Meneer Meetwiel staan. Gevieren herhaalden ze het proces. Meneer Meetwiel stopte op aangeven van Opzichter op een punt, er werd een half cirkeltje op het wegdek gespoten. Vol interesse staarden ze een minuutje naar het cirkeltje. Ze sjokten verder. Na een paar meter verscheen een tweede cirkeltje.

Opzichter knikte. Hij zag dat het goed was. Hij vervolgde zijn weg naar andere belangrijke bezigheden. Meneer Meetwiel hobbelde verder naar het volgende stukje weg waar zijn meetwiel licht in de duisternis kon scheppen. Oudje hervatte zijn monoloog, Jonkie ging gewoon door met verward kijken. Mijn file begon te rijden en mijn inkijkje in deze fascinerende mierenhoop verdween uit mijn zicht.


Andere fileperikelen:
- Fileperikelen
- Weer fileperikelen
- Over het ontstaan van fileperikelen

0 reacties: