De Do's en Don'ts van solliciteren

Ik weet het intussen al een paar weekjes, maar nu het bekend is bij mijn werkgever, de opdrachtgever en alle betrokken managers kan ik het ook de rest van de wereld laten weten: Per 1 oktober heb ik een nieuwe baan als e-commerce software tester bij een kledingmerk. Een oud-collega benaderde me, hij zocht een collega. Of ik iemand wist. Ehm, nou, het klonk wel erg leuk eigenlijk. Dus eh... Ja. Ik!

Hallo sollicitatieproces! *zwaait*

 LinkedIn staat vol met blogs van influencers die zeggen dat het belangrijk is om jezelf te zijn tijdens een sollicitatiegesprek, maar tegelijkertijd wordt er op gehamerd dat een net pak (m/v) toch echt het beste is om aan te trekken, dat je nooit moet zeggen dat je iets niet kan en al helemaal dat je iets niet wilt. "Daar heb ik nog geen ervaring mee, maar ik vind het uiteraard geen probleem om dat te leren.", "Mijn zwakke punt is dat ik veel te hard werk/veel te perfectionistisch ben." Uch. Ik braakte net een beetje in mijn mond. 

Daag advies! *zwaait*

 Ik ben er een beetje moe van om heel braaf en business like -in mijn nette donkere rok of nette donkere pantalon met wit of donker shirtje, het getatoeëerde voetje netjes bedekt- op te komen draven, nadat ik ben uitgenodigd door mijn standaard sollicitatiebrief. In het Engels hebben ze er een hele mooi uitdrukking voor, Cookie cutter. Oftewel, allemaal hetzelfde. Ik ben niet cookie cutter en ik heb er al helemaal geen behoefte aan om dat te worden.

Dus ik schreef in de brief wat ik echt belangrijk vind in een tester en sloot af met de zin: "What does this button do?" Ook over mijn kleding dacht ik goed na. Dat moest wel. Ik ben namelijk een beetje aangekomen. Oftewel, ik paste niet meer in mijn apepakkie. Niet als ik wilde ademhalen of mijn rits dicht wilde doen tenminste.
 
Tijd om een nieuwe outfit aan te schaffen. Dat werden er meerdere. (Om precies te zijn heb ik in één maand een volledige nieuwe, goed passende garderobe aangeschaft, maar dat is een ander verhaal.) Geen nikszeggend zwart/wit pakkie. Zwarte skinny jeans met hippe blazertjes en knalblauwe shirtjes. Witte broeken met diamantpatroontjes. Ze zeggen wel dat het uiterlijk er niet toe doet, maar als je jezelf prettig voelt in de dingen die je draagt, dan is dat meer dan het halve werk voor je zelfvertrouwen. En ik kon de hele wereld aan.

Tijdens het tweede gesprek kwam een vraag waarop ik volgens de kenners geen direct antwoord had moeten geven. "Heb je ervaring met applicatie x en y?" Nope. Ik haalde mijn schouders op en antwoordde: "Nee. Maakt dat uit? Ik kan alles testen." Nou, het was toch wel een pluspunt als... Toen stapte Noortje op haar stokpaardje om eens haarfijn uit te leggen waarom ze het daar helemaal niet mee eens was. (Mocht iemand daar de behoefte aan hebben, dan wil ik dat stokpaardje ook best eens in een blog gaan berijden.) Tja, ik had mijn open en eerlijke communicatie al als een sterk punt aangegeven, nu wisten ze meteen waar ze aan toe waren.
 
De week daarop kreeg ik te horen dat ze nog steeds enthousiast waren. Niet over de persoon die ik speelde omdat dat zo hoorde, maar over mij. Dat betekent voor mij dat ik daar mezelf mag zijn. De voorwaarden zijn goed en -niet geheel onbelangrijk- de koffie ook. De keus was niet zo moeilijk.
 
Hallo nieuwe baan! *zwaait weer*
 
Wat mij betreft is er maar één Do, met als enige Don't dat je niet beledigend of respectloos bent: Wees jezelf. Net zoals in het echte leven. Of ben ik de enige die er zo over denkt?
 
 
Wat ik nog meer schreef over solliciteren:

2 reacties:

OG zei

Gefeliciteerd Noortje! Ik zie dat gesprek al helemaal voor me. :D

Noortje Merks zei

:) Thanks!