Handjes schudden en gebrek aan koffie

Het is mijn eerste werkdag. Ik ben vroeg. Veel te vroeg. Maar als ik de trap op naar mijn nieuwe afdeling loop, blijkt het helemaal vol te zitten. De enige persoon die ik ken, de afdelingsmanager, begin net te praten en het blijkt dat ik de managersmeeting binnen ben gevallen. Ik probeer onopvallend om het hoekje te blijven staan, maar ze zien me toch.

Ineens komt iedereen op me af. Ik ben de nieuwe, ik moet met iedereen kennismaken. Maar dan ook echt met iedereen. De meest vreemde mensen komen mijn hand schudden en ik word aan een andere nieuweling voorgesteld als: "Degene die ons komt redden." Ik voel me ongelofelijk ongemakkelijk en was het liefst meteen weer weg gegaan, maar mijn hand is gegijzeld.

De afdeling verandert in een sportkleedkamer en in plaats van netjes geklede managers ben ik handen aan het schudden met een bezweet en in sportkleding gestoken footballteam. Ze blijven toestromen. Uiteindelijk weet ik mezelf los te wurmen en weg te komen.

Aan de andere kant van het immense gebouw is mijn werkplek. In een gang die vanuit een schemerige ruimte komt, staat het bureautje van mij en mijn oud-collega, die daar ook vandaag voor het eerst begint. Ons uitzicht is een blinde muur. Wel mooi wit. Ik besluit om koffie te gaan halen.

De koffieautomaat staat midden in de hal. Een paar meter daaronder is de verdieping lager te zien. Drie vleugels van het gebouw komen hierop uit. De andere twee vleugels hebben enorme, brede loopbruggen die naar de koffie leiden. Het is er een drukte van jewelste.

Het vleugeltje waar ze mij hebben weggestopt heeft echter geen loopbrug. Een dunne balk, zo een die je hebt bij turnen, loopt door de open ruimte. Het is smal, ik ben onhandig. Bovendien is het donker. Met geen mogelijkheid kom ik levend dat balkje over. De enige andere optie om bij de koffie te komen is met de trap naar beneden en dan via een ladder weer omhoog. Maar ja, hoe kom ik dan terug met die bekertjes? Het lijkt erop dat ik de koffie hier moet gaan missen. Verslagen loop ik terug naar mijn plekje, mopperend over het gebrek aan zwart goud.

Dan word ik wakker.

Je hoeft geen expert te zijn om te begrijpen dat ik een klein beetje zenuwachtig ben voor mijn nieuwe baan :)


Meer bijzondere dromen:
- 00-Noortje
- De meeste dromen zijn bedrog
- De man van mijn dromen

0 reacties: