"Gezellig" uit eten

Vorige week waren we twee jaar samen en dat was aanleiding om weer eens lekker uit eten te gaan. Zo kwam het dat we zaterdag het steakhuis binnen kwamen lopen en ons settelden aan een tafeltje. Flesje wijn op tafel, stokbroodjes vooraf, helemaal gezellig.

Aan de ene kant zat een familie naast ons die aan hun dessert bezig waren en een tijdje later werd vervangen door een ander stel. Aan de andere kant zat een man alleen aan een vierpersoonstafel gedekt voor drie, een bierglas en borrelglaasje voor zich. Hij zat nogal knorrig voor zich uit te staren. De reden daarvoor werd al snel duidelijk.

"We seiden al tegen die ober dat ie maar ons eten in het rookhok mot brengen, want dan kunnen we blijven sitten." Twee luide Amsterdamse dames keerden terug, half leeg glas wijn in de hand. Meneer mopperde iets onverstaanbaars als antwoord. "Nou schat, doe es effe gesellig." reageerde de jongste, vermoedelijk zijn vriendin. Gemopper. "Nee, effe normaal doen. We sijn gesellig uit eten." Hij ging zelf maar even roken. Zijn vriendin verzuchtte tegen de oudere vrouw: "Tja, die drank he."

Even voor de duidelijkheid, we hoefden geen moeite te doen om dit op te vangen. Het hele restaurant kon er van meegenieten. Mevrouw herhaalde het nog een paar keer. Ik kon me opeens wel voorstellen dat meneer er niet zo'n zin in had. 

Meneer had zich er blijkbaar bij neergelegd dat hij een gezellig avondje tegemoet ging en het gezelschap werkte in opperste concentratie hun eten weg. Wij waren intussen druk samen aan het ouwehoeren en op een klein momentje na dat de politie voor de deur van het naburige hotel stopte ("Schat, blijf nou sitten." "Nee, Ik gaat kijken!" Jong tegen oud: "Weer die drank he."), hadden we geen oog meer voor onze buren.

En juist toen wij net klaar waren met het hoofdgerecht, besloten de dames om weer te gaan roken. Meneer begon weer te mopperen. (Echt, gratis entertainment.) Hij had intussen twee glazen bier en twee borrelglaasjes voor zijn neus. Hij had er overduidelijk geen zin meer in. Nee, hij hoefde geen toetje. De dames? Hij had geen idee.

Uiteraard wilde de oudste dame (die na een uitroep van de jongste: "Ja, dat sei je moeder toch net!" dus zijn moeder bleek te zijn) nog wel iets na. "Ik wil naar huis. Ik heb godverdomme kiespijn." "Doe nou niet so. Doe eens gesellig. We sijn toch gesellig uit eten! Nee, nou mot je niet so doen, we gaan so." Meneer was het er niet mee eens, maar had duidelijk niks in te brengen. Kwaad hing hij achterover in zijn stoel. Dat hij er echt klaar mee was, bleek wel toen er een paar keer een belletje uit de keuken kwam om te laten weten dat er borden klaar stonden. "Wat is toch godverdomme die bel de hele tijd!!?" Meneer werd er bijna agressief van. "Doe nou een gesellig!!" Daar had meneer geen zin in, hij ging roken. "Ja, het is weer die drank hoor." verklaarde de jonge dame tegen zjin moeder. "Hij moet het gewoon gesellig houden." Zelfs ik kreeg de behoefte om het gezellige mens achter het behang te plakken.

Toen hij terug was, besloot het drietal maar te vertrekken. De jongste dame moest meneer nog even overhalen om zijn nog niet volledig opgedronken kopstoot achter te laten ("Laat nou staan. Nee. Nee. Dat kan je nie maken. Laat staan."). Meneer goot het in één teug achterover en sjokte toen achter de vrouwen in zijn leven aan.

0 reacties: