In de sportschool: Zumba

Dames en heren, welkom terug bij een nieuwe aflevering van "In de Sportschool". Tijdens de vorige aflevering doken we in de adrenaline-rijke wereld van de BodyCombat, deze week slaan we een hele andere -maar niet minder fascinerende- weg in: Zumba.

Wederom hebben we ons beschutte plekje achter de steps opgezocht. Er is geen andere les voor geweest, dus de lucht is nog schoon en fris. Langzaam druppelen de Zumbaërs binnen. Het eerste vrouwtje doet het licht aan, kijkt rond, past het licht aan. Ze haalt haar schouders op, ze vindt het wel prima zo.

De sfeer is gemoedelijk, er lijkt op het eerste gezicht geen competitie voor de beste plekken. Dit is echter maar schijn. Een nieuweling die binnen komt en in haar onwetend naar het plekje van een vast gast schuifelt, wordt met een vuile blik en een gefluisterd "kutwijf" snel van haar ingepikte plek verdreven. Na deze kleine schermutseling keert de rust echter snel weer terug.

Waar er bij de BodyCombat les nog een enkele mannetje ronddwaalde, zijn ze hier volledig afwezig. De hoeveelheid hardcore sporters is ook een stuk minder. Het is een enkeling, die er een beetje verloren bij staat zonder haar standaard support clubje. Het merendeel van de hier aanwezige vrouwtjes is al wat ouder. Hier geen gepronk met spierballen of boxhandschoentjes, geen opgefokte blikken of competitiedrang.

De lerares komt binnen met een vrolijke "Ha-llooo!" Ze maakt zich nog klaar voor haar les -sporttopje aan, gympjes wisselen, headset aansluiten-, maar de tropische klanken schallen al door de speakers. Terwijl de vrouwtjes wachten tot de les daadwerkelijk start, bewegen ze voorzichtig mee op de muziek: Armen over elkaar geslagen, te verlegen om in deze groep onbekenden te veel op te vallen.

"Zo dames, hebben jullie er zin in?" Het zielige geluidje dat door de groep wordt uitgestoten, moet maar worden opgevat als bevestiging. Het is op dit moment moeilijk voor te stellen dat dit timide groepje vrouwen zich straks heupwiegend en armenzwaaiend door de ruimte zullen bewegen.

De ergste verlegenheid is al halverwege het eerste nummer verdwenen. De armen gaan al wat wijder, er komt een extra zwaai in de stijve heupjes. De temperatuur in de ruimte stijgt geleidelijk. De  vestjes die de armen bedekten worden stuk voor stuk aan de kant gegooid.

Al snel wordt er een duidelijke verdeling in de groep zichtbaar. Een deel van de vrouwtjes ziet deze les puur als workout. Met verbeten gezichten proberen ze zo veel mogelijk calorieverbranding uit de pasjes te halen, in schril contrast met de vrouwtjes die dit meer als een dansles beschouwen. Die gooien extra schwung in de salsa. Ze proberen vooral niet in de spiegel te kijken, want zal hun beeld van de exotische godin die ze zich voelen ruw verstoren.

De rest probeert vooral in opperste concentratie de pasjes te volgen op de maat van de muziek. Hier wordt soms pijnlijk duidelijk dat het ritmegevoel in sommige gevallen volledig ontbreekt. Totdat het tijd is voor de "shimmy", waarbij het de bedoeling is alleen de schouders van voor naar achteren bewogen worden, maar wat hier wordt aangegrepen om de borsten flink los te schudden. Ritmegevoel of niet, deze beweging kan iedereen in deze groep.

Na een uur schudden, "travelen", salsa, chachacha en geklap zijn de aanwezigen vrouwtjes uitgeput, met uitzondering van degenen die meer tijd kwijt waren aan het zoeken van de maat dan aan het uitvoeren van de bewegingen. Zonder uitzondering is er echter een glimlach op de gezichten te zien. Zelfs de "kutwijf"-fluisteraar verwaardigd zich naar de nieuweling te lachen.

De rest van de avond zullen ze zich koesteren in de illusie dat ze soepel en sexy zijn. Pas wanneer ze de volgende ochtend stijf van de spierpijn uit bed rollen, worden ze weer geconfronteerd met de werkelijkheid...


Meet sporten:
- In de sportschool: BodyCombat
- Zo gek als een deur
- Het sportleven na de marathon



2 reacties:

Anoniem zei

En onder welk type van vrouwtje val jij, een workoutster, danseresje of pasjesvolgster ?

Noortje Merks zei

Ha! Die is simpel: Het danseresje. Helemaal los, stijve hark die ik ben. Af en toe de verkeerde kant op, maar wel vol overgave :)