Een monster ter logeren


"Miauw."
"Miauw."
"Miauw."

Er verscheen een pootje onder de slaapkamerdeur door. Het grijze stukje pluis wapperde heen en weer in een poging de rest van het kattenlijfje toegang te verschaffen tot de plek waar de mensen net verdwenen waren.

"MIAUW."

Dat was het kattenequivalent voor "HALLOOOHOOOOO! Ik weet dat jullie daar zijn en ik wil ook naar binnen!" Peter en ik keken elkaar giechelend aan en probeerden geen geluid te maken. Een minuutje later hield het gekrabbel op. 

"Miew."

Klonk het zieligjes, voordat ze de trap naar zolder op stormde om daar de rest van de nacht door te brengen.

Zo zou het nog een week gaan. We hadden de poes van Klara te logeren. Klara ging op vakantie en waar ze normaal gesproken het kleine monster naar haar ouders zou brengen, gingen deze mee, dus dat werd lastig. Ik als beestjes-liefhebber vond het geen enkel probleem om een keertje op te passen. Dat hebben we geweten.

Monster is namelijk vreselijk lief. Maar ook een vreselijk nieuwsgierig Aagje. Geen moment liet ze me uit het oog.

Ik ging naar de wc: 
*trippel trippel trippel*
"Miauw."

Naar de badkamer:
*trippel trippel trippel*  
"Miauw." 

In elke andere richting weg van het monster: 
*trippel trippel trippel* 
"Miauw." 

En als ik dan niet snel genoeg was met de deur dicht doen, was ik een plasje aan het nemen met een kat kronkelend rond mijn benen. Die ene meter van de slaapkamer naar de badkamer werd gepland met militaire precisie om te voorkomen dat ze vanuit het niets een ruimte in kwam stormen waar je haar helemaal niet wilde hebben: 

"Zie je haar?" 
"Nee." 
"Ok, dan kunnen we. Klaar?" 
"Klaar." 
"In 3... 2... 1... RENNEN!"

De andere helft van de tijd -als ze niet achter me aan trippelde of in hinderlaag lag om te spelen- lag ze te slapen. Vaak op zolder, maar als we thuis waren op de bank of beter nog, op schoot. Heerlijk, zo'n warm, spinnend beestje op schoot.

Zou ik zelf een kat willen? Nee, dat niet. Ik ben een konijnenmeisje. Een knorrende druktemaker haalt het niet bij een wiebelend neusje en huppelend loopje. Maar ze mag altijd lekker een weekje komen logeren!




Meer beestjes:
- Het baasje... volgens het beestje
- Over het lawaai van Vriendjes
- Attack of the killer duck

2 reacties:

Jane zei

Jesse wil ook!

Noortje Merks zei

Zolang hij dan maar wel anti-creepy-cat pilletjes meekrijgt...