Weer eens verdwaald in vertaling

Collega Mara en ik lopen samen naar het station om met een oud-collega te gaan eten in Amsterdam. Terwijl ik haar gedwee volg -want ik heb geen idee waar ik heen moet-, zijn we druk aan het ouwehoeren. In het Engels. Haar Nederlands is niet zo goed en mijn Russisch is op zijn zachtst gezegd ook matig, maar zo gaat het prima. Tot we langs een soort volkstuintje komen. Een zielig stukje land met een huisje, wat plantjes en loslopende kippen. Mara kijkt even en zegt dan:

"Last week there were bodies here."

Ik staar haar verbijsterd aan. Ik heb dit vast verkeerd verstaan.

"Bodies?"

Mijn ogen bekijken het braakliggende stukje land ineens heel anders. Met een beetje fantasie zou je hier inderdaad prima een lijk kunnen dumpen.

Ze knikt. Ze lijkt een beetje in de war van mijn verbouwereerde reactie.

"Yes. Bodies. But I don't see them now."

Ja echt. Meervoud. In mijn hoofd verandert het tuintje ineens van een dumpplek voor een lijk in een soort mini body-farm. Want laten we eerlijk zijn, ik heb wel meer dan een beetje fantasie. Ik weet niet precies wat ik hier nou van moet vinden.

"Bodies?" vraag ik nog een keer. "As in, dead people?"

"Oh no! No! BuNNies." Ze mimed een paar lange oren.

We schieten in de lach.

"Oh thank god. You scared the crap out of me!"


Meer verdwaalde vertalingen:
- Verdwaald in studie-vertaling
- Verdwaald in conversatie
- Verdwaald in vertaling