You snooze, you lose

Ik ben nog diep in slaap als ik ergens op de achtergrond getril hoor, begeleid door een liefelijk geluidje. De slaperige gestalte naast me rommelt wat met het trillende ding en het geluidje stopt. Het dringt niet echt tot me door, totdat me wordt medegedeeld: "Het is kwart voor."

Huh?

"Nu al?" Kraak ik.

"Mmm mmm."

Kwart voor acht! Dan heb ik me verslapen. Niet heel extreem, maar aangezien de wekker om 7 uur staat -want dat was natuurlijk het trillende geval- betekent dat dus dat ik drie kwartier aan snoozes niet gehoord heb. Compleet gemist.

Je zou zeggen dat dit het ultieme moment is om in de stress en een wolk van "shitshitshitshitshit"s uit bed te springen.

Dat zou je verkeerd hebben.

Ergens in mijn achterhoofd is een kleine mannetje (of vrouwtje) in algehele paniek aan het rondrennen, maar mijn lijf trekt zich daar niks van aan. Dus terwijl Peter het bed verlaat, trek ik de dekens verder over me heen en graaf me nog wat beter in.

Even later trilt er weer iets naast het kussen, wat ik met wat gezwabber van mijn had tot bedaren weet te brengen. Pas als Peter naast het bed staat om zijn telefoon te pakken en naar zijn werk te vertrekken, moet ik toch echt wakker worden. Want zijn telefoon is ook de wekker. Zelfs in mijn extreem duffe staat realiseer ik me dat als ik nu weer in slaap val, zonder alarm erbij, dat ik niet meer voor de lunch op mijn werk kom.

Gelukkig is het kerstvakantie en een filevrije maandag, dus uiteindelijk was ik maar een klein beetje te laat. En ook nog steeds een klein beetje slaperig. Dat dan weer wel.


Meer slaperige blogs:
- Over de naampjes van beestjes en in slaap vallen op de bank
- De meeste dromen zijn bedrog
- It's electrifying!

0 reacties: