Als je wordt neergeschoten door je vriendje. Vier keer.

Inderdaad.

Vier keer.

Vier keer is geen ongelukje meer.

Dat is moord. Nou ja... op zijn minst doodslag.

Gelukkig was het alleen maar een partijtje lasertag tijdens neven-en-nichten-dag.

Ja sorry...  Drama voor niks. Het neerschieten deed pijn, maar alleen maar aan mijn hartje. Zeker omdat Peter ook nog in mijn team zat. Maar laat me bij het begin beginnen.

Afgelopen zaterdag hadden we een neven-en-nichten-dag met Peters neven en nichten (joh). Na een gezellig lunch was het tijd voor het hoofdprogramma: Lasertag gevolgd door Prison Island, waar je door middel van spelletjes met je teampje uit de gevangenis moet ontsnappen.

Het betreffende incident, of eigenlijk de vier betreffende incidenten, gebeurde tijdens het lasertaggen. Nou moet je weten dat Peter vroeger op redelijk hoog niveau lasergame en paintball heeft gespeeld. Hij is dus goed in dat soort dingen. Niet al te verbazingwekkend dat iedereen bij hem in het team wilde. De groep werd willekeurig in tweeën gedeeld door de het organiserende bedrijf en ik had de mazzel -dacht ik- dat ik mijn supergoede vriendje in het team zat.

Nou moet je ook weten -als je nog nooit lasertag hebt gespeeld- dat iedereen een soort pantser aanheeft met lampjes in de kleur van je team. Oftewel, mijn hele team was lichtgevend blauw. Onmogelijk te verwarren met het knalrood van onze tegenstanders. En wat ook altijd gebeurt, is dat iedereen altijd beweert dat ze heel slecht zijn en gewoon maar voor de lol wat doen, totdat ze dat geweer losklikken. Dan krommen die schouders en zakken die knieën en veranderen ze in halve moordmachines.

Dat is normaal.

Nou ja, normaal... Voor lasertag in ieder geval... Je snapt wat ik bedoel.

Maar goed, Peter bracht het naar een volledig nieuw niveau. Als een ware commando kroop hij door dat doolhof, schietend op alles wat bewoog. Blauw vestje, rood vestje, zijn vriendin... Het maakte hem niet uit.

Op een gegeven moment ze ik hem de hoek om komen, mijn kant op. Als in slowmotion zie ik zijn hoofd mijn kant op zwiepen. Zijn ogen vernauwen, zijn geweer richt zich op mij. Ik roep nog: "NEEEEE!!!", maar in dodelijk precisie druk hij af. Mijn lampjes gaan uit. "Hit. Hit. Hit. Hit." blèert mijn pantser me toe. Alsof ik dat zelf nog niet door had. Ik heb nog net de kans om hem verontwaardigd toe te roepen: "He!" voordat hij de volgende hoek om ging.

Niet veel later ren ik naar de eerste verdieping in de hoop dat ik daar minder afgeslacht zal worden dan op de begane grond. Eenmaal bovenaan de trap zie ik mijn verraderlijke teamlid staan. Deze keer herkent hij in mij een medeteamlid. Hij wijst naar de gang iets verderop en brult op een toon die niet zou misstaan in een oorlogsfilm: "ZE ZIJN DAAR! DAAR!" Ik staar hem aan, aarzel even en bedenk dan: "Nope." En weer die trap af.

Achteraf krijgen we de scores en zie ik dat hij me dus vier keer heeft neergeschoten. Twee daarvan herinner ik me, ik vermoed dat hij met die andere twee gedeeltelijk verantwoordelijk was voor de slachtpartij op de begane grond. Zijn scorekaart laat zie dat hij echt iedereen minimaal één keer heeft neergeknald. Ja, ook zijn teamleden. Hij heeft wel ruim gewonnen.

"Vind ik niet." zeg ik zuur. "Al je teamleden zijn dood. Hoe kan je dan gewonnen hebben?" Hij haalt zijn schouders op. "Nou en? Het andere team leeft ook niet meer."

Help me herinneren dat als we samen in een zombie-invasie terecht komen, hij niet het geweer mag bewaren...


Meer familie, vriendjes en zombies:
My zombie apocalypse team
- We hebben De Vissenkom!!
- Wat er gebeurt als Nono op Junioren past

2 reacties:

Anoniem zei

Met zo'n vriend heb je geen vijanden meer nodig :-) ..... en .....
Van je vrienden moet je het maar hebben :-) ..........

niet voor niets zijn er veel gezegdes die twijfelen aan vriendschap. Ik zou 's avonds toch maar even goed onder mijn bed kijken, een voorproever in dienst nemen en je auto 's morgens bomchecken!!!!

success met hem......

Ik heb toch nog wel wat vertrouwen in hem ...... pa

Noortje Merks zei

Het ergste is nog dat het de dag voor Valentijnsdag was... als het een hint was, was hij niet subtiel :)