Twee kneuzen en een nieuwe oven

We hebben net een nieuwe oven. De oude had een mankementje, wat hij duidelijk probeerde te maken door de stoppen door te laten staan. Maar na twee weken behelpen -want wij zijn blijkbaar echte oven-kokers- staat de nieuwe oven super sleek en glanzend zwart op zijn plekje.

Op de dag van schrijven staan er aardappelbolletjes op het menu. Uit de oven inderdaad.

Voorverwarmen. Check. Bolletjes de oven in. Check. Timer. Check.

"Hij is heerlijk stil he."
"Ja he, je hoort echt niks."

Gelukzalig staren we af en toe naar het ding.

"Hmm... volgens mij draait de ventilator niet."
"Jawel, dat gaat alleen zo snel. Dat zie je niet."
"Weet je het zeker?"

We kijken er nu samen naar.

"Huh."

Peter haalt zijn schouders op.

"Zal wel goed zijn. Hij doet verder wel. Kijk maar, de timer loopt."

Tien minuten later:

"Die bolletjes worden niet echt bruin."

Ik kom kijken. En inderdaad. De stapel witte aardappelbolletjes is nog steeds dat: Een stapel witte aardappelbolletjes.

"Echt niet, zeg maar."

Ik kijk naar het schermpje. En dan naar Peter.

"Het zal toch niet?"

Ik drup op de startknop.

*pppiiieeeep*

De ventilator begint te draaien.

"Niemand hoeft dit te weten."

"Ok."


Meer handige acties:
- Lang leve het digitale tijdperk
- Tuinieren met Noortje, deel 1
Noortjes Verhuisoepsies, deel 1: Inpakken

0 reacties: