Poké-Nono

"Jezus, jullie doen toch ook niet mee aan die onzin?"

Zo dachten wij er eerst ook over.

Nou ja, als ik heel eerlijk ben... dat is helemaal niet zo. Als vroegere Nintendo-Pokémon speler vond ik het stiekem wel leuk. Maar om zou zelf achter zo'n virtueel beestje aan te gaan rennen... Nee hoor, laat maar. Dat mijn telefoon te weinig opslagcapaciteit had om de app te downloaden, had daar verder niks mee te maken.

Maar Peter kent me te goed, dus die zette Pokémon Go gewoon op zijn telefoon en liet mij los. Ik vond dat onzin, want zo erg had het van mij nou ook niet gehoeven. Dat ik echter bij de allereerste Pokémon enthousiast uitriep: "Een Charmander! We hebben een Charmander in de woonkamer!" haalde de geloofwaardigheid van die opmerking natuurlijk wel iets naar beneden.

Het allereerste rondje liep ik nog mee als "Pokémon-geleidehond". Zodat de jager niet in een onbewaakt moment onder een bus zou komen. We kozen een richting en liepen rond totdat de telefoon begon te trillen dat er een beestje in de buurt zat. Dat duurde soms wel even. En in de tussentijd liepen we te genieten van het mooie weer, te ouwehoeren over van alles en nog wat en lagen we in een scheur over het ontzettend kinderachtige spelletje wat we aan het doen waren.

De tweede keer ging ik actief mee jagen. De derde keer had ik een backup van mijn fotos gemaakt en alles van mijn telefoon geknikkerd en had ik mijn eigen app. We kwamen op plekjes in het dorp waar we nog nooit geweest waren en doordat Gyms en Stops vaak op speciale plekken zitten, vaak met een kunstwerk of bij een bijzondere locatie, zagen we ineens dingen die ons nog nooit waren opgevallen. Een ijsbeer midden in een woonwijk. Een kunstwerk achter de school genaamd "Warriors of the sun.". Een stuk graffiti in het dorp. En hoewel ik het óók leuk vind om giechelend achter zo'n beestje aan te hobbelen, vind ik dat nog het leukst.

Totdat bleek dat mijn oude telefoontje, behalve een gebrek aan opslag, het allemaal niet zo leuk vond Al maanden startte hij regelmatig opnieuw op, bij voorkeur wanneer het echt niet uitkwam. Zoals dat cruciale punt op mijn route, wanneer ik de navigatie écht nodig had. Maar ach. Het viel allemaal wel mee, vond ik.

Maar nadat we vorige week een rondje van drie kilometer hadden gelopen om onze Poké-eieren uit te broeden, bleek dat mijn GPS er ook niet zo veel zin meer in had en dus maar de helft van de route had gelogd. Dus mijn ei bleef dicht.

Ik heb nu een nieuwe telefoon...


Meer Nerdy Nono:
- De nerd komt uit de kast
- Verzuipen in de ballenbak
- To boldly go




0 reacties: